Czekając na rewolucję. O tekstach Bohumila Hrabala ze stycznia 1989 roku - Dakowicz, Przemysław (Bohemistyka, 2025)
W roku 1989 roku Bohumil Hrabal, jeden z najwybitniejszych czeskich pisarzy czasów powojennych, osiągnął wiek 75 lat. Miał za sobą spektakularną karierę pisarską. Od jego pełnowymiarowego debiutu (Perlička na dně, 1963) minęły niespełna trzy dekady, w trakcie których powstało przeszło dwadzieścia książek. Wydawało się, że na rynku księgarskim nie ukaże się już nic poza wznowieniami znanych tytułów – sam pisarz skłonny był myśleć o własnej twórczości jako o rozdziale zamkniętym. Tymczasem wydarzenia „wiosny narodów”, kiedy w Euro- pie Środkowej jeden po drugim upadały komunistyczne reżimy, stały się początkiem ostatniej istotnej epoki w jego pisarstwie. W niniejszym artykule podjęta została próba zbadania i opisania okoliczności, które wpłynęły na powstanie tekstów epokę tę otwierających – Zaczarowanego fletu (Kouzelná flétna) i Zatopionej katedry (Potopená katedrála).