Badania nad chrześcijaństwem, poza dziedziną teologii czy religioznawstwa, wydają się z ograniczone brakiem jednolitego opisu przedmiotu badań (czym jest religia jako fenomen kulturowy, przy licznych opisach poszczególnych kościołów czy religii) oraz brakiem krytycznej nauki o religii (przy obszernych krytykach samych fenomenów religijnych, czy związanych z instytucjonalnym wymiarem religii, czy z aspektem osobowym np. krytyka tzw. ludzi Kościoła). 

Naszym punktem wyjścia jest poszukiwanie aktualnej funkcji chrześcijaństwa, albo szerzej – religii jako systemu społecznego o określonej funkcji, tak jak użył tego pojęcia Niklas Luhmann. W ramach analiz filozoficznych, reinterpretacji ulega zagadnienie spójności czy racjonalności religii, na przykład w zestawieniu z wynikami nauk empirycznych, ale też w szeroko pojętej debacie publicznej. Tylko bowiem z filozoficznej meta-perspektywy dokonywać można adekwatnych analiz relacji zachodzących pomiędzy odmiennymi dyscyplinami: religią a naukami empirycznymi czy polityką i innymi systemami społecznymi. 

Zauważalne we współczesnej kulturze nieustannego komentowania, dodatkowo w dobie globalnej pandemii i głębokiego kryzysu gospodarczego, stały się: nie tylko zmiana recepcji religii, zwłaszcza instytucjonalnych jej form, ale przede wszystkim brak racjonalnego podejścia w jej badaniu i opisywaniu, oraz zarzut nieracjonalności samej religii. Spróbujemy pokazać jej ścisłą zależność od takich fenomenów jak: nauka, gospodarka, polityka itp. 

Artykuły dotyczące powyższych zagadnień przesyłać można do 30 czerwca 2022 roku.