Zawarcie kolejnego małżeństwa a utrata dożywocia w polskim prawie ziemskim. Teoria i praktyka - Głuszak, Marcin (Czasopismo Prawno-Historyczne, 2024)
Celem umowy dożywocia małżeńskiego było zabezpieczenie materialne współmałżonka na wypadek wdowieństwa przez zapewnienie mu prawa użytkowania dóbr zmarłego do końca życia. Jedną z przesłanek utraty tego prawa mogło być wstąpienie przez stronę korzystającą z dożywocia w nowy związek małżeński. Większość badaczy polskiego prawa ziemskiego, opierając się na wypowiedzi Teodora Ostrowskiego, stała na stanowisku, że w prowincjach koronnych ustanie prawa dożywocia wraz z zawarciem małżeństwa następowało jedynie w przypadku umieszczenia w umowie klauzuli zawierającej taki warunek. Natomiast samo wstąpienie w kolejny związek małżeński nie pociągało za sobą utraty dóbr dożywotnich. Aby zweryfikować ten pogląd, w artykule dokonano analizy wybranych dokumentów praktyki: umów małżeńskich i testamentów, w których strony składały oświadczenie dotyczące konsekwencji zawarcia nowego związku małżeńskiego przez współmałżonka mającego korzystać z dożywocia. Przypomniano również regulujące tę kwestię przepisy zawarte w projektach kodyfikacji prawa prywatnego na ziemiach polskich w XVIII i XIX wieku.