Diariusze i relacje sejmowe do czasów Michała Korybuta i Jana III w zbiorach ukraińskich - Stolicki, Jarosław (Czasopismo Prawno-Historyczne, 2004)
W badaniach nad historią Rzeczypospolitej szlacheckiej szczególnie ważną rolę odgrywają prace nad staropolskim parlamentaryzmem, który szczycił się ogromnymi osiągnieciami. Był on jak określił Władysław Konopczyński „najwybitniejszym i najbardziej swoistym przejawem ducha polskiego w dziedzinie życia państwowego”. Nie można jednak ukryć , że badania nad tym problemem dalekie są od stanu, który wolno by uznać za pożądany. Można nawet zaryzykować stwierdzenie, że w wielu dziedzinach rezultaty te są mizerne i fragmentaryczne, przez co nie pozwalają na rzeczywistą ocenę zarówno wielkości polskiego parlamentaryzmu, jak i jego wad. W. Konopczyński wyróżnił cztery postacie funkcjonowania systemu przedstawicielskiego w epoce staropolskiej: sejm walny, rad senatu, sejmik i konfederację. W tym miejscu chciałbym w skrócie przypomnieć najważniejsze postulaty i osiągniecia w badaniach nad organem prawodawczym.