Metoda porównawcza w historii prawa - Gilissen, John (Czasopismo Prawno-Historyczne, 1976)
I. Makrokomparatystyka i mikrokomparatystyka. II. Ustalanie definicji badanej instytucji. III. Wskazanie istotnych elementów składowych. IV. Wypracowanie kwestionariusza. V. Wprowadzenie typologii. VI. Główne linie rozwojowe instytucji. VII. Zadania historii porównawczej prawa. W części pierwszej niniejszej pracy wskazaliśmy na cztery główne cele, do jakich zmierza historia porównawcza prawa, a które wiążą się z ustalaniem definicji badanej instytucji, z wskazaniem na jej istotne elementy składowe, z dążeniem do wprowadzenia jej typologii oraz z określeniem jej głównych linii rozwojowych. Przed przystąpieniem do analizy tych celów zwróćmy uwagę na różnice między dwoma typami badań porównawczych: makrokomparatystyką a mikrokomparatystyką.