Germanizmy leksykalne w dwóch polskich gwarach wyspowych na Syberii - Ananiewa, Natalija Ewgeniewna (Gwary Dziś, 2019)
W gwarach polskich wyodrębnia się dwie podstawowe warstwy germanizmów leksykalnych: o charakterze ogólnopolskim, czyli właściwe większości gwar polskich i językowi literackiemu (musieć, szyber, placek i in.), i lokalne (charakterystyczne dla poszczególnych odmian polszczyzny gwarowej). Tu omawiane są germanizmy występujące w dwu wyspowych gwarach polskich na Syberii: w gwarze wsi Wierszyna pod Irkuckiem oraz Aleksandrowka i Znamienka pod Abakanem. Do germanizmów lokalnych w gwarze Wierszyny należą wyrazy buŋk ‘nieślubne dziecko’ i fest ‘mocno, szybko, bardzo’. Liczba germanizmów lokalnych w gwarze Aleksandrowki-Znamienki jest większa. Należą one do różnych części mowy (rzeczowniki gruska ‘babcia’, gruzek ‘dziadek’, szurek ‘chłopiec’, rebiska ‘tarka’, rybaki ‘naleśniki z tartych ziemniaków i in.ʼ; czasowniki: rebować ‘trzeć’; wyrazy predykatywne: brak ‘trzeba’; partykuła twierdząca jo ‘tak’). Obok innych właściwości różnicujących gwarę wierszyńską (gwara typu południowego) i gwarę aleksandrowską (gwara typu północnego) pewne germanizmy lokalne należą do cech dyferencjalnych, które składają się na określony typ gwary (północny albo południowy).