Multlingveco estas solvo, ne problemo: pri gepatraj lingvoj en la mondo multlingva kun aparta atento al migrantoj kaj al la parolantoj de Esperanto - Corsetti, Renato (Język. Komunikacja. Informacja, 2020)
Artykuł ten traktuje wielojęzyczność człowieka jako normalne zjawisko ludzkie, a nie jako cechę szczególną, i wyjaśnia, dlaczego na świecie żyje więcej osób naturalnie wielojęzycznych niż jednojęzycznych. Wyjaśnia również, dlaczego do niedawna językoznawcy nie interesowali się wielojęzycznością. Następnie wymienia proces, w którym dzieci w naturalny sposób przyswajają jeden, dwa lub nawet więcej języków, w zależności od środowiska, w którym się urodziły i żyją w fazach, które są mniej więcej takie same dla wszystkich języków. Podane zostają przykłady różnego tempa nabywania przez dzieci najtrudniejszych elementów w języku, na przykład liczby mnogiej w języku arabskim. Jeśli chodzi o esperanto, nie ma szczególnych korzyści w przyswajaniu go od urodzenia, jeśli chodzi o szybkość akwizycji, ale wiele przykładów zebranych od rodzimych użytkowników esperanta pokazuje, że istnieją zalety głębokiego zrozumienia sposobu, w jaki działa esperanto i prawie nie ma przypadków nadmiernej generalizacji reguł. Szczególną uwagę poświęca się korzyściom płynącym z dwujęzyczności, a zwłaszcza dwujęzyczności rodzimej. Według wielu badaczy większa elastyczność mentalna spowodowana ciągłym przeskakiwaniem między dwoma systemami językowymi daje również korzyści w dziedzinach innych niż językowe, takich jak matematyka, rozwiązywanie zadań logicznych itp. Pozytywne efekty są stałe, niezależnie od języków używanych przez te osoby. Dobrze znaną zaletą jest możliwość szybszego uczenia się języków (efekt ułatwiający naukę kolejnych języków). Korzyści te dotyczą również osób dwujęzycznych posługujących się esperantem. Przy tak wielu naukowych dowodach korzyści płynących z wielojęzyczności należy zauważyć ze zdziwieniem, że decydenci w kwestiach edukacyjnych po prostu je ignorują. Zgodnie z najnowszymi pomysłami politycznymi, coraz bardziej rozpowszechnionymi w Europie i na świecie, nauczanie języków imigrantów w szkołach podstawowych zostało wstrzymane, a wciąż ignorowane są osoby dwujęzyczne, które mogłyby również stwarzać większe szanse ekonomiczne dla kraju zamieszkania niż w przypadku biegłości językowej wyłącznie w języku narodowym.