Akcja i kontemplacja. O logice fabularnej Pustyni Tatarów Valeria Zurliniego (1976) - Igielska, Anna (Polonistyka. Innowacje, 2025)
Fabuła Pustyni Tatarów (1976), ostatniego filmu Valeria Zurliniego, to nie tylko fabuła różna od książkowego pierwowzoru Dina Buzzatiego, lecz także odsyłająca w głąb całokształtu twórczości włoskiego reżysera. Współtworzą ją nawiązania do chrześcijańskich motywów paschalnych – ewangelicznych (pusty grób) i legendarnych (święty Graal) – rozpięte pomiędzy akcją zewnętrzną a akcją wewnętrzną. Właściwa tej drugiej dramatyczność realizuje się poprzez wzorzec powtórzeń, ukierunkowany na odsłanianie obecności numinosum w stającym się coraz realniejszym i konkretniejszym doświadczeniu przemijania życia. Wyjątkowy kształt fabuły, służący przybliżeniu treści metafizycznych, nasuwa także pytania natury ogólniejszej: o to, jak istnieje fabuła w audiowizualnym medium filmu i o to, jakie pożytki mogą wciąż płynąć z egzegezy myśli poetologicznej Arystotelesa.