Dyskurs nad językiem w stosunkach międzynarodowych - Akyesilmen, Nezir; Ishmeal, Mohammed (Przegląd Politologiczny, 2019)
Niewiele się zmieniło od czasu, gdy Stanley Hoffman ogłosił, że stosunki międzynarodowe (IR) są amerykańską nauką społeczną, a John Hobson podkreślił „brak bezwartościowych i uniwersalistycznych teorii relacji międzypaństwowych.” W szczególności od 1970 r., wraz z końcem zimnej wojny oraz rozwojem technologii informacyjnych i komunikacyjnych (ICT), dyscyplina IR stanęła przed poważnymi wyzwaniami w stosunku do swoich podstawowych ram koncepcyjnych i teoretycznych. Pomimo szeregu zmian systemowych i pojawienia się nowego środowiska w stosunkach międzynarodowych, dziedzina ta nadal jest silnie uzależniona od starych, nieodpowiednich i/lub obciążonych wartością koncepcji z początku XX wieku. Co więcej, dyscyplina została przeciążona przez zestaw eurocentrycznych i etnocentrycznych koncepcji, które prowadzą studentów IR do kwestionowania jej międzynarodowego charakteru. Można dyskutować, czy wynika to z niekompetencji czy niewłaściwego używania języka. Artykuł ten ma na celu konstruktywną dekonstrukcję głównych i hegemonicznych koncepcji w IR. W pracy wykorzystano jakościową metodę analizy dyskursu, aby ponownie zbadać związek między użyciem języka i kontekstu, często uważaną za pewnik, co ogranicza rozumienie pojęć stosowanych w dyscyplinie IR w celu promowania innowacji i postępu w tej dziedzinie.