#яНеБоюсьСказать (#NieBojęSięPowiedzieć) kampania z lipca 2016 roku na rosyjskojęzycznym Facebooku: analiza dyskursu - Sedysheva, Anna (Praktyka Teoretyczna, 2018)
Aktywizm cyfrowy lub hashtagowy na platformach społecznościowych, takich jak Twitter i Facebook, w ostatnim czasie zyskał popularność na całym świecie. Kampanie takie jak #MeToo i #YesAllWomen zwróciły uwagę na problem przemocy ze względu na płeć i mizoginię. Artykuł ten jest poświęcony podobnej, ale wyjątkowej kampanii – #ЯнеБоюсьСказать (#NieBojęSięPowiedzieć) – która odbyła się w rosyjskojęzycznej społeczności Facebooka w lipcu 2016 roku. (Po tym wydarzeniu identyczną kampanię rozpoczęto na Ukrainie, a następnie w innych byłych radzieckich republikach, między innymi w Kazachstanie.) Cel tego artykułu jest dwojaki. Po pierwsze, przeprowadzając analizę dyskursu, autorka przygląda się postom związanym z #NieBojęSięPowiedzieć i stawia tezę, że kampania, w wyniku aktywnego udziału kobiet, zwiększyła widoczność problemu przemocy seksualnej. Uczestniczki kampanii, które zdecydowały się ujawnić osobiste doświadczenia swoje i innych, pomogły zwiększyć znaczenie kobiecego sprawstwa językowego i uczyniły #NieBojęSięPowiedzieć pierwszym jak dotąd dużym ruchem feministycznym w Rosji. Po drugie, autorka bada specyfikę kampanii #NieBojęSięPowiedzieć i stwierdza, że miała ona przede wszystkim charakter oddolny, a samoorganizacja i udział zwykłych ludzi były kluczowe dla powstania ruchu. W przeciwieństwie do #NieBojęSięPowiedzieć kampania #MeToo, działająca w kontekście zachodnim, była w dużej mierze inicjowana i prowadzona przez gwiazdy.