Europa Środkowa w ramach transformacji NATO 2014-2018 - Gizicki, Wojciech (Przegląd Strategiczny, 2019)
Upadek porządku zimnowojennego w Europie spowodował radykalną zmianę w globalnym systemie bezpieczeństwa. Rozpad Związku Radzieckiego i likwidacja Układu Warszawskiego doprowadziły do sytuacji, w której jedynym poważnym i efektywnym gwarantem stabilności Europy stało się NATO. Państwa Europy Środkowej, które dotąd podporządkowane były ZSRR jednoznacznie i konsekwentnie wybrały euroatlantycki kierunek w polityce bezpieczeństwa. Efektem tego stało się ich pełne, choć stopniowe członkostwo w Sojuszu w latach 1999–2004. Pionierami w tym względzie były Czechy, Węgry i Polska. Europa Środkowa nie jest wolna od zagrożeń związanych z przemianami na poziomie narodowym lub ponadnarodowym. Odrodzenie się mocarstwowych ambicji w Rosji rządzonej przez Władimira Putnia, eskalacja zagrożeń terrorystycznych bądź zagrożenia w cyberprzestrzeni wymagają od NATO większej aktywności i systematycznego potwierdzania solidarnej współpracy i gwarancji bezpieczeństwa wobec wszystkich członków. Kluczowe znaczenie w tym względzie mają decyzje i praktyczne działania związane z cyklicznymi Szczytami NATO. Prezentowany tekst podejmuje analizę bezpieczeństwa Europy Środkowej w ramach NATO w świetle trzech ostatnich szczytów: 2014 w Newport, 2016 w Warszawie i 2018 w Brukseli.