Wojna Federacji Rosyjskiej z Ukrainą w latach 2014–2025 jako konfrontacja cywilizacyjna: ocena polityczna i prawnomiędzynarodowa - Lysenko, Oleksandr; Lytvyn, Volodymyr; Pylypiv, Igor (Przegląd Strategiczny, 2025)
Wojna Federacji Rosyjskiej z Ukrainą w latach 2014–2025 od samego początku była cywilizacyjnym starciem porządku egzystencjalnego i była w całości determinowana przez imperialne geopolityczne media Kremla. Upadek ZSRR stał się dla władców Rosji i większości jej ludności „największą katastrofą XX wieku”. Wszystkie działania autorytarnego reżimu Putina dają podstawy do stwierdzenia o systemowej degradacji rosyjskiej państwowości i społeczeństwa obywatelskiego. Dziś Federacja Rosyjska stała się głównym czynnikiem globalnych zagrożeń, które niszczą porządek światowy i międzynarodowy system bezpieczeństwa. W globalnym dyskursie politycznym, publicznym i akademickim rosyjska inwazja na Ukrainę była opisywana eufemistycznie, nieadekwatnie odzwierciedlając rzeczywisty stan rzeczy. Powtarzając rosyjskie narracje, wielu polityków i uczonych określało wojnę mianem „wojny domowej”, „konfliktu niemiędzynarodowego”, „kryzysu na Ukrainie” itd. Kompromis państw zachodnich w latach 2014–2021 utwierdził przywódców wojskowych i politycznych Federacji Rosyjskiej w przekonaniu o bezkarności okupacji terytoriów ukraińskich i naruszenia Memorandum Budapesztańskiego. Utwierdziło to Putina w przekonaniu, że masowa inwazja na Ukrainę w lutym 2022 roku spotka się z obojętnością świata. Istnieją podstawy, by twierdzić, że na Ukrainie występują elementy katastrofy humanitarnej. Liczba przesiedleńców wewnętrznych i uchodźców oraz straty ludzkie osiągają poziom krytyczny, co ma skrajnie negatywny wpływ na sytuację demograficzną w kraju, a także na stan moralny i psychiczny ludności. Społeczne konsekwencje wojny Rosji z Ukrainą są już oceniane jako katastrofalne. Zakończenie wojny będzie możliwe, jeśli skonsoliduje się stanowisko tej części społeczności międzynarodowej, która wyznaje wartości humanistyczne, zasady demokracji i wolności, integralności terytorialnej innych państw i nieingerencji w ich sprawy wewnętrzne.