WSPÓŁPRACA SOJUSZU PÓŁNOCNOATLANTYCKIEGO I UNII EUROPEJSKIEJ W OBLICZU OBECNYCH ORAZ PRZYSZŁYCH ZAGROŻEŃ - Marcinkowski, Paweł (Przegląd Strategiczny, 2015)
Celem artykułu było przedstawienie możliwych obszarów współpracy Sojuszu Północnoatlantyckiego z Unią Europejską wobec obecnych oraz przyszłych zagrożeń. Niejednokrotnie partnerstwo Euroatlantyckie ucieleśnione w Sojuszu Północnoatlantyckim, służy Europejczykom za usprawiedliwienie dla ich ucieczki od strategicznej odpowiedzialnooeci i delegowania na Stany Zjednoczone trwałego zarządzania regionalnym bezpieczeństwem, czy światową stabilnooecią. WPBiO jest narzędziem cywilno-wojskowym polityki zagranicznej Unii Europejskiej. Podobnie jak NATO musi pozostać narzędziem militarnej solidarności Stanów Zjednoczonych i Europy. Konflikt rosyjsko-ukraiński oraz ataki terrorystyczne w Europie i na świecie stały się wielkim sprawdzianem dla systemu bezpieczeństwa na obszarze Euroatlantyckim oraz wielką szansą na zaciśnienie stosunków pomiędzy Unią Europejską a NATO. Obecna sytuacja pokazuje, że Sojusz Północnoatlantycki oraz Unia Europejska nie mogą bagatelizować aktualnych zagrożeń. Powinny natomiast konsekwentnie realizować wspólne ustalenia, stosując „twardą politykę” wobec ekspansji Rosji oraz Państwa Islamskiego. Pojęcie Euroatlantycki interes narodowy z punktu widzenia retoryki jest niewątpliwie oksymoronem. Z punktu widzenia polityki określa jednak sprawę pilną i absolutnie konieczną zarówno dla państw członkowskich Sojuszu, jak i dla samej Unii Europejskiej.