Neoautorytaryzm jako wyzwanie dla globalnego bezpieczeństwa - Khoma, Nataliia; Nikolayeva, Maiia (Przegląd Strategiczny, 2023)
Celem badania jest określenie cech neoautorytaryzmu jako reżimu politycznego, jego narzędzi oraz konsekwencji dla bezpieczeństwa globalnego. Twierdzi się, że neoautorytaryzm jest niedemokratycznym systemem metod i środków sprawowania scentralizowanej władzy państwowej, który charakteryzuje się formalną konsolidacją zasad, instytucji i procedur demokratycznych, wykorzystaniem cyfryzacji do realizacji celów reżimu. Usystematyzowano cechy i narzędzia neoautorytaryzmu oraz oceniono prawdopodobne konsekwencje neoautorytaryzmu w skali globalnej. Cechami reżimów neoautorytarnych są: redukcja roli ideologii; integracja z globalną gospodarką kapitalistyczną; imitacja demokratycznej fasady; ukryte formy nacisku i kontroli, manipulacje, propaganda; zapewnienie podstawy prawnej dla wszelkich niedemokratycznych inicjatyw; wykorzystywanie zalet demokratyzacji, globalizacji, cyfryzacji do realizacji destrukcyjnych celów reżimu itp. Narzędzia wpływu neoautorytarnego definiuje się jako: narzędzia siłowe, narzędzia wpływu w zakresie „soft power”, narzędzia wywrotowe, narzędzia zmiany wartości, narzędzia wyborcze, narzędzia nacisku na organizacje międzynarodowe itp. Udowodniono, że w wyniku interwencji neoautorytarnych wzrastają zagrożenia dla bezpieczeństwa globalnego. Główną konsekwencją wzrostu neoautorytaryzmu w skali globalnej jest to, że reżimy neoautorytarne zagroziły demokracji jako dominującemu modelowi globalnemu, przekształcają globalną architekturę bezpieczeństwa.