Problem poznania Najwyższej Prawdy oraz dawania Jej świadectwa dla człowieka XXI wieku według twórczości Edyty Stein (1891–1942) - Sahaidachna, Sofiia (Poznańskie Studia Teologiczne, 2025)
Artykuł koncentruje się na wybranych aspektach badań Edyty Stein dotyczących człowieka, zwłaszcza jego natury oraz wezwania do dawania świadectwa prawdzie. Niemiecka filozofka przyjmuje potrójny wymiar ludzkiej osobowości jako jedność ciała, duszy i ducha, charakteryzując każdy z tych elementów. Według niej każdy człowiek jest wezwany do poznania prawdy i do dawania jej świadectwa przez swoje czyny oraz odniesienie swojego życia do Boga. „Bóg jest najwyższą, jedyną Prawdą i wszyscy Go szukają, nawet jeśli nie wiedzą, że On jest Bogiem” — napisała Edyta Stein, która sama jest jasnym przykładem tych poszukiwań, gdyż przez całe swoje życie poszukiwała prawdy: w filozofii, zwłaszcza w metodach fenomenologii, a znalazła ją w Bogu, po przeczytaniu autobiografii św. Teresy z Ávili, kiedy to wykrzyknęła słynne: „To prawda!”. Od tego momentu poświęciła się tej Prawdzie i dała o Niej pełne świadectwo. Dokonało się to szczególnie w Karmelu, gdzie kontynuowała swoje dzieła aż do momentu aresztowania, a dalej jako męczennica, umierając w komorze gazowej w Auschwitz. Jej przykład jest świadectwem dla wielu ludzi, pokazującym, że kto szuka, znajdzie (por. Mt 7,7), a także że Bóg jest miłującym Ojcem, który wychodzi na spotkanie swoim umiłowanym dzieciom.