Ponowne rozpoznanie sprawy przez ten sam skład sądu na podstawie art. 386 § 5 k.p.c. w świetle strasburskiego standardu prawa do bezstronnego sądu - Piaskowska, Olga (Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, 2025)
Artykuł dokonuje oceny zgodności rozwiązania przyjętego przez ustawodawcę w art. 386 § 5 Kodeksie postępowania cywilnego (k.p.c.) ze standardami ‘bezstronnego’ sądu, określonymi w art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (EKPC). Celem artykułu jest odpowiedź na pytania, czy ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd, który już wyraził swoją opinię w jej przedmiocie, spełnia wymogi bezstronności sądu zgodnie z normami EKPC, a także w jaki sposób sądy krajowe powinny interpretować art. 386 § 5 k.p.c. oraz jakie instrumenty procesowe mogą być wykorzystane przez strony w celu zapewnienia zachowania standardów art. 6 EKPC. W obecnym brzmieniu art. 386 § 5 k.p.c. nie zdaje bowiem testu obiektywnego bezstronności w rozumieniu art. 6 EKPC w części, w której jako zasadę przewiduje możliwość ponownego rozpoznania sprawy przez ten sam sąd. Prokonwencyjna wykładnia tego przepisu zakłada szerokie rozumienie przesłanki braku możliwości ponownego rozpoznania sprawy przez ten sam sąd i obejmuje różnorodne okoliczności, zarówno o charakterze osobistym, jak i inne przeszkody. Do dokonania tej oceny zobowiązany jest sąd drugiej instancji. Tylko taka wykładnia art. 386 § 5 k.p.c. może zapewnić jego spójność ze standardami wypracowanymi w orzecznictwie strasburskim, a zatem zgodność z art. 6 EKPC.