Proaktywność klimatyczna jako czynnik wspierający regionalną konkurencyjność i odporność - Bronisz, Urszula (Rozwój Regionalny i Polityka Regionalna, 2024)
Zmiany klimatu wpływają na szereg procesów społeczno-gospodarczych. Wraz z zieloną transformacją i postępującymi przeobrażeniami klimatu zmienia się także paradygmat konkurencyjności, uwzględniający większy wpływ czynników związanych ze środowiskiem. Aby poprawić konkurencyjność, wyniki gospodarcze i odporność jednostek regionalnych, potrzebne są odpowiednie działania i polityka łagodzenia zmian klimatu. Strategia przewidywania i radzenia sobie z nieuniknionymi skutkami w ramach różnych scenariuszy zmian klimatu określana jest jako proaktywność klimatyczna. W niniejszym artykule podjęto próbę opisania regionalnej proaktywności klimatycznej w wymiarze ekonomicznym, instytucjonalnym i społecznym. Zbadano także różnice w poziomie proaktywności klimatycznej regionów Unii Europejskiej (NUTS 2). W tym celu opracowano: model badawczy proaktywności klimatycznej, syntetyczny wskaźnik regionalnej proaktywności klimatycznej oraz typologię regionów dotyczącą proaktywności klimatycznej. Wyróżniono 4 kategorie regionów: liderzy, regiony progresywne, umiarkowane i zapóźnione. Badanie wykazało, że liderami w zakresie proaktywności klimatycznej są regiony skandynawskie, natomiast regiony z krajów Europy Środkowo-Wschodniej stanowią największą grupę jednostek zapóźnionych, doświadczających największych problemów.