Tadeusz Zielichowski ukończył studia z filologii polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim, studiował filologię rosyjską i filozofię; pracował na Politechnice Wrocławskiej (Instytut Nauk Społecznych, 1974–1975), na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (Instytut Filozofii, 1975–1982). Pracował też w Wydawnictwie Ossolineum oraz w Bibliotece Uniwersytetu Wrocławskiego w latach 1985–1991. Tłumaczył prace z języka rosyjskiego oraz z języka angielskiego. Jestem autorem ok. 350 tekstów o rozmaitej randze: naukowych, esejów, felietonów, szkiców, recenzji i omówień. Publikował m.in. w „Odrze”, „Literaturze Ludowej”, „Studiach Estetycznych”, „Nurcie”, „Sztuce”, „Znaku”, „Twórczości” i „Studiach Metodologicznych”. W stanie wojennym pisywał w pismach drugiego obiegu (Wrocław). Za granicą pisywał w „Nowym Dzienniku” i „Kurierze” (Nowy Jork). Doktorat pisał pod kierunkiem prof. J. Kmity o konwencjonalistycznej idei indeterminacji przedmiotowej nauki. Był stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej oraz Funduszu Norweskiego dla niezależnej kultury polskiej (1991). Mieszka w Nowym Jorku od stycznia 1993 roku. Wydał książkę o Cyprianie Norwidzie i Janie Lechoniu, także zbiór esejów pt. Wsiok na Manhattanie oraz album fotograficzny pt. Miasto i jego pomniki. Casus Nowego Jorku (t. 1-3) i książkę: Frozen/Hidden History of New York.