Revitalizing America through struggle and threat: The contingency approach to President Joe Biden’s pandemic leadership - Strukowska, Marta E. (Scripta Neophilologica Posnaniensia, 2024)
Niniejsze badanie ma na celu wykazanie skuteczności przywództwa prezydenta Joe Bidena w pierwszym roku jego prezydentury w kontekście teorii kontyngencji zaproponowanej przez Freda E. Fiedlera (1967). Niniejszy artykuł dowodzi, że skuteczność przywództwa Joe Bidena zależy od jego systemu motywacyjnego opartego na relacjach (wysoki wynik LPC) oraz umiarkowanej władzy, kontroli i wpływu na społeczeństwo amerykańskie. W szczególności wyniki badań wykazały, że podczas gdy jego styl przywództwa zorientowany na relacje, który mieścił się w oktancie V modelu, predysponował go do współpracy (Griebie i Immelman 2020: 17, Körner i in. 2022: 636), wyniki mojego badania pokazują, że jego skuteczność przywództwa działa poprzez przymusowy rodzaj władzy, emocjonalizację i działania antycypacyjne. Niniejszy artykuł ma na celu wypełnienie luki w badaniach organizacyjnych dotyczących skuteczności przywództwa i przedstawia nowatorskie podejście do badania zmiennych w modelu w celu uwzględnienia potencjału językowego w paradygmacie. Wskazuje na przydatność pojęć siedmiu standardów tekstualności, aktów mowy i przymusu jako aparatury badawczej uzupełniającej model kontyngencji. Badanie opiera się również na wzorcach korelacyjnych zidentyfikowanych w analizie. Główne wyniki sugerują umiarkowaną dodatnią korelację między kategorią CC (przymus poznawczy) i EC (przymus emocjonalny) oraz silne dodatnie korelacje ze zmiennymi walki, groźby i pochwały. Analiza stanowi wkład w badania nad retoryką prezydencką, a dokładniej rolą prezydenta w zarządzaniu kryzysem i dostosowywaniu się do zmian.