Main Article Content



The aim of the text is to reflect on defining animals as negative opposites of human beings, that contradict humanistic values and ideals. In a posthuman thought Rossi Braidotti proposes zooegalitarism, aiming at providing animals and humans with equal rights. In cultural human tradition, one can find deeply rooted tendency to oppose humans and animals. Looking at this phenomenon from a humanistic point of view, we can notice that proposed by Lévinas cathegory of the Other, has no application here. To contrary: animal is treated as an alien, and all negative qualities of the alien are automatically assigned to animal as well. What purpose this opposition serves? And what happens if this opposition disappears?


Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
MAMZER, H. (2019). ANIMAL AS AN ALIEN. Society Register, 3(3), 167-178.
Discussions and research notes
Author Biography

HANNA MAMZER, Adam Mickiewicz University in Poznań

Hanna Mamzer is professor of sociology at the Adam Mickiewicz University in Poznań, Poland.


  1. Adorno, Theodore. 1968. Der autoritäre Charakter. Amsterdam: De Munter.
  2. Braidotti, Rosi. 2013. The Posthuman. Cambridge, Malden: Polity.
  3. Derrida, Jacques. 2008. The Animal That Therefore I am (More to Follow). Fordham University Press.
  4. Bauman, Zygmunt. 1997. Postmodernity and its Discontents. New York: New York University Press.
  5. Buber, Martin. 1962. “Das Problem des Menschen.” in Werke, Bd. I, Schriften zur Philosophie. München: Kösel-Verlag.
  6. Giddens, Anthony. 1991. Modernity and self-identity. Stanford: Stanford University Press.
  7. Koza, Michał. 2014. “Śladem różnicy. Dekonstrukcja granicy między człowiekiem a zwierzęciem w filozofii Jacques’a Derriry.” Pp. 163-170 in Człowiek w relacji do zwierząt, roślin i maszyn w kulturze. Aspekt posthumanistyczny i transhumanistyczny, edited by J. Tymieniecka-Suchanek. Katowice. Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.
  8. Lejman, Jacek. 2014. “Racjonalność zwierząt wobec kryteriów ludzkiej racjonalności.” Pp. 44-58 in Człowiek w relacji do zwierząt, roślin i maszyn w kulturze. Aspekt posthumanistyczny
  9. i transhumanistyczny, edited by J. Tymieniecka-Suchanek. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.
  10. Łagodzka, Anna. 2015. “Zezwierzęcenie, zwierzątko i animalizacja języka.” Pp. 170-192 in Zwierzęta i ich ludzie. Zmierzch antropocentrycznego paradygmatu, edited by A. Barcz and D. Łagodzka. Warszawa: Wydawnictwo Instytut Badań Literackich.
  11. Lévinas, Emmanuel. 1998. Całość i nieskończoność. Esej o zewnętrzności. Warszawa: PWN.
  12. Lévinas, Emmanuel. 1999. Czas i to, co inne. Kraków. Wydawnictwo KR.
  13. Lévinas, Emmanuel. 2006. Istniejący i istnienie. Kraków. Wydawnictwo Homini.
  14. Mead, George Herbert. 2015. Mind, Self and Society. Chicago: University of Chicago Press.
  15. Morris, Desmond. 1994. The Human Animal: A Personal View of the Human Species. New York: Crown Publishers.
  16. Ricoeur, Paul. 1992. Filozofia osoby. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie.
  17. Ricoeur, Paul. 2007. The Course of Recognition. Cambridge, Mass.: Harvard University Press.
  18. Serpell, James. 2012. In the Company of Animals: A Study of Human-Animal Relationships. Cambridge: Cambridge University Press.
  19. Waldenfels, Bernhard. 2009. Podstawowe motywy metodologii obcego. Warszawa: Wydawnictwo Oficyna Naukowa.
  20. Wilson, Edward O. 2000. Sociobiology: The New Synthesis. Cambridge: Belknap Press of Harvard University Press.
  21. Wojs, Janusz. 1993. My i one. Warszawa: Wydawnictwo SPAR.