Polityka karna na przykładzie kryminalizacji przestępstwa dywersji i sabotażu szpiegowskiego w Polsce - Rosicki, Lesław; Rosicki, Remigiusz (Środkowoeuropejskie Studia Polityczne i Medioznawcze, 2025)
Przedmiotem analizy w tekście jest polityka karna jako element szerzej rozumianej polityki prawnej, ze szczególnym uwzględnieniem procesu kryminalizacji nowych postaci i form szpiegostwa wprowadzonych w 2023 r. do polskiego systemu prawa karnego (art. 130 § 7–8 k.k.). Z kolei celem głównym badania jest ukazanie diachronicznych procesów prowadzących od powojennej penalizacji dywersji i sabotażu do obecnej kryminalizacji tzw. „dywersji i sabotażu o charakterze szpiegowskim”. Aby skonkretyzować zakres problematyki badawczej, w tekście sformułowano dwa pytania: (1) Jakie argumenty przemawiają za kryminalizacją szpiegowskiej dywersji i sabotażu w Polsce w 2023 roku?, (2) Jak można ocenić poprawność kryminalizacji w zakresie szpiegowskiej dywersji i sabotażu w Polsce w 2023 roku? Zakres czasowy analizy obejmuje okres od 1944 do 2023 r., rozpoczynając od dekretu PKWN o ochronie Państwa z 30 października 1944 r., aż po ustawę nowelizującą Kodeks karny z 17 sierpnia 2023 r. Natomiast metodologia opiera się głównie na podejściu instytucjonalno-prawnym, w którym istotną rolę odgrywają: (a) analiza dogmatyczna (opis rozwiązań ustawowych i praktyki ich stosowania) oraz (b) analiza historyczno-porównawcza (odwołania do wcześniejszych regulacji i ich ewolucji). Zastosowanie tych metod pozwala ocenić zarówno treść nowych typów czynów zabronionych, jak i ich efektywność oraz zgodność z celami ochrony państwa i zapobiegania przestępczości szpiegowskiej.