СИМВОЛ ТОПОЛІ В ПОЕЗІЇ ТАРАСА ШЕВЧЕНКА - Horniatko-Szumiłowicz, Anna (Studia Ukrainica Posnaniensia, 2016)
We wczesnej twórczości poetyckiej Taras Szewczenko pozostaje pod silnym wpływem romantyzmu, sięga do źródeł ukraińskiego folkloru. Jednym z najbardziej charakterystycznych obrazów tejże poezji jest topola, symbolizująca młodą, piękną dziewczynę, pozostawioną przez ukochanego i ponoszącą z tego powodu śmierć (Катерина, 1838, Утоплена 1841). Wątek przemiany rozpaczającej dziewczyny w topolę obecny jest, m.in. w takich utworach poety, jak Тополя, 1840, Не тополю високу, 1848, Коло гаю, в чистім полі, 1848. W twórczości Szewczenki pojawia się również motyw samotnie rosnącej topoli, a także tzw. „topoli na widnokręgu”, stanowiących nieodłączny element krajobrazu ukraińskich stepów i wiejskich dróg, m.in. w poematach Сон (1844), Княжна (1847).