Zaplecze gospodarcze Kolegium Jezuickiego w Poznaniu w świetle badań archeologicznych w latach 2021–2022 - Pawlak, Ewa; Pawlak, Paweł (Wielkopolskie Sprawozdania Archeologiczne, 2025)
W latach 2021–2022 na terenie Dziedzińca II Urzędu Miasta Poznania przeprowadzono sondażowe badania archeologiczne. Dziedziniec pierwotnie stanowił zaplecze gospodarcze rozległego kompleksu kolegium jezuickiego, funkcjonującego od 3. ćwierci XVI do schyłku XVIII w. Stropowe warstwy, do głębokości około 0,5 m, są związane z porządkowaniem terenu po II wojnie światowej, kiedy rozebrano budynki gospodarcze istniejące w tym miejscu od końca XVIII w. Poniżej nich, w sondażu północnym, rejestrowano warstwy niwelacyjne, które spoczywały na destruktach kilkufazowych zabudowań datowanych na 2. poł. XVII–XVIII w. Znaczną część wykopu zajmowała ceramiczna posadzka związana z budynkiem o drewnianych lub drewniano-glinianych ścianach. Sekwencja nawarstwień w sondażu południowym dokumentuje sukcesywne podwyższanie południowego skraju dziedzińca, zajmowanego przynajmniej do końca XVI w. przez fosę. Stosunkowo jednolity pokład warstw zalegających na poziomie 0,5–1,5 m można wiązać z pracami ziemnymi towarzyszącymi powstaniu w latach 1702–1712 muru obronnego, który okalał zespół jezuicki od południa. W obrębie sondażu odkryto drewnianą rurę wodociągową oraz narożnik wielobocznej drewnianej konstrukcji, zapewne cembrowiny studni, znanej z planu inwentaryzacyjnego wykonanego po kasacie zakonu jezuitów w 1780 r.