Roman Kobendza: pionier historii środowiskowej

Abstrakt

Celem artykułu jest przybliżenie postaci Romana Kobendzy (1886-1955) oraz prezentacja treści artykułu Roślinność ruderalna na gruzach miast polskich. Kobendza był botanikiem związanym ze Szkołą Główną Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie oraz Uniwersytetem Warszawskim. Specjalizował się w dendrologii i biologii roślin drzewiastych, był także propagatorem idei ochrony przyrody, przyczyniając się do utworzenia kilku rezerwatów. Obok licznych publikacji specjalistycznych Kobendza wydawał opracowania przeznaczone dla szerokiej publiczności, co stanowiło istotny składnik jego działalności popularyzatorskiej. Był on także aktywnym uczestnikiem międzywojennego życia naukowego, m.in. współzałożył Polskie Towarzystwo Botaniczne i współorganizował Polskie Towarzystwo Dendrologiczne. Tematyka artykułu pt. pt. Roślinność ruderalna na gruzach miast polskich sytuuje się na skrzyżowaniu zainteresowań badacza: fitosocjologii, badań nad roślinnością terenów piaszczystych, ochrony przyrody. Punktem wyjścia Kobendzy jest konstatacja zmian, jakie w krajobrazie – w tym wypadku głównie Warszawy – wywołała wojna, przy czym w oczywistym fakcie, jakim było zrujnowanie miasta, widzi on nie tyle destrukcję, ile powstanie nowych, niespotykanych wcześniej w tym miejscu warunków środowiskowych, skutkujących zmianami w szacie roślinnej.