Legal and organizational framework for the use of geoweb methods for public participation in spatial planning in Poland: experiences, opinions and challenges

Main Article Content

Edyta Bąkowska-Waldmann
Cezary Brudka
Piotr Jankowski

Abstract

Geoweb methods offer an alternative to commonly used public participation methods in spatial planning. This paper discusses two such geoweb methods – geo-questionnaire and geo-discussion in the context of their initial applications within the spatial planning processes in Poland. The paper presents legal and organizational framework for the implementation of methods, provides their development details, and assesses insights gained from their deployment in the context of spatial planning in Poland. The analysed case studies encompass different spatial scales ranging from major cities in Poland (Poznań and Łódź) to suburban municipalities (Rokietnica and Swarzędz in Poznań Agglomeration). The studies have been substantiated by interviews with urban planners and local authorities on the use and value of Geoweb methods in public consultations.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

How to Cite
Bąkowska-Waldmann, E., Brudka, C., & Jankowski, P. (2018). Legal and organizational framework for the use of geoweb methods for public participation in spatial planning in Poland: experiences, opinions and challenges. Quaestiones Geographicae, 37(3), 163–175. https://doi.org/10.2478/quageo-2018-0032
Section
Articles

References

  1. Act of 27 March 2003 on spatial planning and management (Journal of Laws 2003 no. 80 item 717) (Ustawa z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Dz.U. 2003 Nr 80 poz. 717).
  2. Anttiroiko A.-V., 2012. Urban Planning 2.0. International Journal of E-Planning Research 1(1): 16–30. DOI:10.4018/ijepr.2012010103.
  3. Banyan M.E., 2007. Participation. In: Bevir M. (ed.), 2007. Encyclopedia of Governance. Sage Publications: 659–633.
  4. Bishop J., 2007. Increasing participation in online communities: A framework for human–computer interaction. Computers in Human Behavior 23, 1881–1893.
  5. Brabham, D. C. 2009. “Crowdsourcing the Public Participation Process for Planning Projects.” Planning Theory 8 (3): 242–262. doi:10.1177/1473095209104824.
  6. Broberg, A., Kyttä, M., & Fagerholm, N. (2013). Child-friendly urban structures: Bullerby revisited. Journal of Environmental Psychology, 35, 110–120.
  7. Brown G., Kytta M., 2014. Key issues and research priorities for public participation GIS (PPGIS): A synthesis based on empirical research. Applied Geography 46: 122–136.
  8. Cliquet A., Kervarec F., Bogaert D., Maesa F., Queffelec B., 2010. Legitimacy issues in public participation in coastal decision making processes: Case studies from Belgium and France. Ocean & Coastal Management, 53: 760–768.
  9. Cuppen E., 2012. Diversity and constructive conflict in stake-holder dialogue: considerations for design and methods. Policy Sciences 45(1): 23–46.
  10. Dear M., 1992. Understanding and Overcoming the NIMBY Syndrome. Journal of the American Planning Association 58(3): 288–300.
  11. Denters B., 2017. Participation and Democratic Accountability: Making a Difference for the Citizens. In: Schwab Ch., Bouckaert G., Kuhlmann S. (eds.), The Future of Local Government in Europe Lessons from Research and Practice in 31 Countries: 79–100.
  12. Eurostat, 2017. Being young in Europe today – digital world. Online: https://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Being_young_in_Europe_today_-_digital_world (accessed 26 June 2018).
  13. Ganapati S., 2010. Using geographic information systems to increase citizen engagement. IBM Center for the Business of Government. Online: https://www.businessofgovernment.org/sites/default/files/GanapatiReport.pdf (accessed 16 November 2017).
  14. Gryl I., Jekel T., Donert K., 2010. Geoinformation and Spatial Citizenship. Learning with GeoInformation, V, 2–11.
  15. Hacker K.L., van Dijk J., 2000. What is digital democracy? In: K.L. Hacker, J. van Dijk (eds.), Digital Democracy: Issues of Theory and Practice, SAGE Publications, London: 1–9.
  16. Haklay M., Singleton A., Parker Ch., 2008. Web Mapping 2.0: The Neogeography of the GeoWeb. Geography Compass 2(6): 2011–2039.
  17. Henning S., Vogler R., Gryl I., 2013. Spatial Education for Different User Groups as a Prerequisite for Creating a Spatially Enabled Society and Leveraging SDI. International Journal of Spatial Data Infrastructures Research 8: 98–127.
  18. Herbst K., 2014. Partycypacja a prawo do miasta. In: Partycypacja społeczna w planowaniu przestrzennym, Konferencja Towarzystwa Urbanistów Polskich Oddziału w Warszawie oraz Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu m.st. Warszawy: 7–15.
  19. Jankowski P., Czepkiewicz M., Młodkowski M., Zwoliński Z., 2016. Geo-questionnaire: A Method and Tool for Public Preference Elicitation in Land Use Planning. Transactions in GIS 20(6): 903–924.
  20. Jankowski P., Czepkiewicz M., Młodkowski M., Zwoliński Z., Wójcicki M., 2017. Evaluating the scalability of public participation in urban land use planning: A comparison of Geoweb methods with face-to-face meetings. Environment and Planning B: Urban Analytics and City Science: 1–23, DOI: 10.1177/2399808317719709
  21. Jankowski P., Kaczmarek T., Zwoliński Zb., Bąkowska-Waldmann E., Brudka C., Czepkiewicz M., Mikuła Ł., Młodkowski M., 2018. Zastosowanie aplikacji geoankiety i geodyskusji w partycypacyjnym planowaniu przestrzennym – dobre praktyki. Biblioteka Aglomeracji Poznańskiej 32: 7–81.
  22. Johnson P. A., Corbett J. M., Gore C., Robinson P., Allen P., Sieber R., 2015. A Web of Expectations: Evolving Relationships in Community Participatory Geoweb Projects. ACME: An International Journal for Critical Geographies 14(3): 827–848.
  23. Kahila-Tani M., Broberg A., Kyttä M., Tyger T., 2015. Let the Citizens Map – Public Participation GIS as a Planning Support System in the Helsinki Master Plan Process. Planning Practice & Research 31(2): 195–214.
  24. Kain J.H., Söderberg H., 2008. Management of complex knowledge in planning for sustainable development: the use of multi-criteria decision aids. Environmental Impact Assessment Review 28(1): 7–21.
  25. Kersting N., Gasparikova J., Iglesias A., Krenjova J., 2016. Local Democratic Renewal by Deliberative Participatory Instruments: Participatory Budgeting in Comparative Study. In: Kuhlmann S., Bouckaert G. (eds.): Local Public Sector Reforms in Times of Crisis: National Trajectories and International Comparisons. London: Palgrave Macmillan: 317–331.
  26. Kraft M.E., Clary B.B., 1991. Citizen Participation and the Nimby Syndrome: Public Response to Radioactive Waste Disposal. The Western Political Quarterly 44(2): 299–328.
  27. Matczak P., 1996. Społeczne uwarunkowania eliminacji syndromu NIMBY. In: R. Cichocki (ed.), Podmiotowość społeczności lokalnej. Poznań.
  28. Niewiadomski Z., 2002. Planowanie przestrzenne. Zarys systemu. Wydawnictwo Prawnicze, LexisNexis, Warszawa.
  29. Nordin K., Berglund U., 2010. Children’s maps in GIS: A tool for communicating outdoor experiences in urban planning. International Journal of Information Communication Technologies and Human Development 2(2): 1-16. DOI: 10.4018/jicthd.2010040101.
  30. Parysek J.J., 2007. Wprowadzenie do gospodarki przestrzennej. Wybrane aspekty praktyczne. Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań.
  31. Raport o ekonomicznych stratach i społecznych kosztach niekontrolowanej urbanizacji w Polsce, 2013. Fundacja Rozwoju Demokracji Lokalnej i Instytut Geografii i Przestrzennego zagospodarowania PAN. Online: http://www.frdl.org.pl/pliki/frdl/document/zalaczniki_artykuly/Raport%20Ekonomiczny%2029.10.2013%20calosc.pdf (accessed: 15 November 2017)
  32. Radeberg-Skorzysko M., 2016. Sporządzanie planu miejscowego zgodnie z przepisami odrębnymi odnoszącymi się do jego obszaru. In: M. Wiland, E. Hubicka, A. Derc, A. Woźniak (eds.). Problemy planistyczne – jesień 2016, 2/2016. Stowarzyszenie Urbanistów zOIU: 57–84.
  33. Regulation of the Minister of Infrastructure of 26 August 2003 on the required scope of the local spatial development plan (Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego).
  34. Robson C., 1993. Real World Research: A Resource for Social Scientists and Practitioners-Researchers. Blackwell, Oxford.
  35. Sieber R., 2006. Public participation geographic information systems: A literature review and framework, Annals of the Association of American Geographers 96(3): 491–507.
  36. Siemiński W., 2014. Partycypacja spontaniczna a kształtowanie przestrzeni. In: Partycypacja społeczna w planowaniu przestrzennym, Konferencja Towarzystwa Urbanistów Polskich Oddziału w Warszawie oraz Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu m.st. Warszawy: 33–55.
  37. Talen E., 2000. Bottom-Up GIS. Journal of the American Planning Association 66(3): 279–294.
  38. Yin R.K., 2003. Case studies research: design and methods. Thousand Oaks: Sage.
  39. Zachariasz I., 2014. Partycypacja w procesie planowania przestrzennego jako prawo podmiotowe. In: Partycypacja społeczna w planowaniu przestrzennym, Konferencja Towarzystwa Urbanistów Polskich Oddziału w Warszawie oraz Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu m.st. Warszawy: 16–32.