ODBIORCY PRAW POLSKICH, GRECKICH I CYPRYJSKICH. WYKŁADNIKI JĘZYKOWE
Okładka czasopisma Comparative Legilinguistics, tom 19, rok 2014
PDF (English)

Słowa kluczowe

język prawny
język legislacji
analiza porównawcza języków prawnych
przepis prawny
norma prawna
językoznawcze aspekty praw

Jak cytować

GORTYCH-MICHALAK, K. (2016). ODBIORCY PRAW POLSKICH, GRECKICH I CYPRYJSKICH. WYKŁADNIKI JĘZYKOWE. Comparative Legilinguistics, 19, 7–26. https://doi.org/10.14746/cl.2014.19.01

Abstrakt

Celem artykułu jest wyodrębnienie i wskazanie językowych wykładników służących określeniu odbiorców norm prawnych, jakie występują w tekstach polskich, greckich i cypryjskich aktów normatywnych. Stawianą w analizie tezą jest twierdzenie, że występujące w badanych tekstach wykładniki językowe wskazujące adresata normy prawnej, są w relacji denotacji lub desygnacji lub innej do rzeczywistego odbiorcy norm prawnych (bezpośredniego i pośredniego). Punktem wyjścia do dalszych badań jest krótka charakterystyka języka prawnego (język tekstów aktów normatywnych), który jest środkiem wyrazu normy prawnej. Język norm prawnych jest zaś tworem abstrakcyjnym, ponieważ jest interpretowany z języka prawnego. Norma prawna może być sprowadzona do wyrażenia „X (w okolicznościach Y) czyni Z”. Uwzględniając jednak specyfikę języka prawnego i jego roli, w oparciu o podział norm prawnych na normy ogólne (lex generalis) i normy szczególne (lex specialis), wskazano ich wykładniki językowe obecne w polskich, greckich i cypryjskich tekstach aktów normatywnych. W kolejnym etapie badań, z analizowanych tekstów, wyekscerpowano wykładniki językowe będące w relacji desygnacji lub denotacji lub innej w stosunku do odbiorcy normy prawnej i zestawiono je w ujęciu porównawczym. Ostatnim etapem badań jest wskazanie obszarów zastosowania osiągniętych wyników badań, szczególności w obszarze językoznawstwa stosowanego, a dokładnie na obszarze translatologii prawniczej. Podsumowanie badań i wnioski badawcze zostały zawarte w ostatniej części artykułu. W ostatniej części artykułu dyskutowane są możliwe obszary zastosowania wyników badań.
https://doi.org/10.14746/cl.2014.19.01
PDF (English)

Bibliografia

Angelidis. 1977 [Αγγελίδης, Γεώργιος, Χρ. 1977. «Δηµοτική» και νοµικά. 29 Μαΐου 1977. Αθήνα].

Archer, Dawn., Peter Grundy. 2011. Introduction. In The pragmatics reader edited by Dawn. Archerand and Peter Grundy. New York, NY: Routledge.

Barak, Aharon 2007. Purposive Interpretation in Law. Princeton: Princeton University Press.

Frantzeskakis, Evrygenis, Symeinidis. 1978. [Φραντζεσκάκης, Φωκίων, Ευρυγένης, Δημήτριος, Συμεωνίδης, Συμεών. 1978. Συγκριτικό δίκαιο. Θεσσαλονίκη: Σάκκουλας].

Galdia, Marcus. 2009. Legal Linguistics. Frankfurt am Mein: Peter Lang.

Gibbons, John. 1999. Language and the law. Annual Review of Applied Linguistics.Volume 19. January 1999: 156-173.

Gizbert-Studnicki, Tomasz., and Mateusz, Klinowski. 2011. Are Legal Concepts Embedded in Legal norms? International Journal for the Semiotics of Law - Revue internationale de Sémiotique juridique December 2012, Volume 25, Issue 4: 553-562.

Gortych-Michalak, Karolina. 2013. Struktura polskich, greckich i cypryjskich aktów normatywnych. Studium porównawcze w aspekcie translatologicznym. Poznań: Wydawnictwo Naukowe Contact.

Grewendorf, Günter., and Monika Rathert. 2009. Language and Law – new applications of formal Linguistics. In: Formal Linguistics and Law. Trends in Linguistics Studies and Monographs 212. Grewendorf Günter and Monika Rathert. 1-22. Berlin - New York: Mouton de Gruyter.

Kelsen, Hans. 2000. Pure doctrine of law. Bucharest: Ed Humanitas.

Kurzon, Dennis. 1989. Language of the law and legal language. In: Special language: From humans thinking to thinking machines, edited by Laurén Christer and Marianne Norman, 283-290. Clevedon: Multilingual Matters ltd.

Malinowski, Andrzej. 2006. Polski język prawny. Wybrane zagadnienia. Warszawa: Lexis Nexis.

Mantovani Dario. 2008. Lingua e diritto. Prospettive di ricerca fra sociolinguistica e pragmatic. In: Il linguaggio giuridico. Prospettive interdisciplinary edited by Giuliana Garzone and Francesca Santulli. 17-56. Milano: Giuffrè.

Mattila, Heikki, E.S. 2006. Comparative legal linguistics. Hampshire: Ashgate Publishing.

Mellinkoff, David. 1963. The Language of the Law. Boston: Little, Brown.

Mey, Jacob Louis. 1993. Pragmatics: An introduction. Oxford, UK: Blackwell Publishers.

Nowacki, Józef., and Zygmunt Tobor. 1994. Wstęp do prawoznawstwa. Warszawa: PWN.

Panaretou. 2009. [Παναρέτου, Ελένη. 2009. Νοµικός λόγος. Γλώσσα και δοµή των νόµων. Αθήνα: Εκδόσεις Παπάζης].

Sacco, Rodolfo. 1991. Legal Formants: A Dynamic Approach to Comparative Law (Installment I of II). The American Journal of Comparative Law, Vol. 39, No. 1. (Winter, 1991): 1-34.

Sauerland, Uli, Arnim von Stechow. 2001. The syntax-semantics interface. In: International Encyclopedia of the Social & Behavioural Sciences edited by Neil J. Smelserand Paul B. Baltes,15412–15418. Oxford: Pergamon Press.

Stavrakis. 1995. [Σταυράκης, Αργύριος, Νικ. 1995. Νεοελληνική νοµική γλώσσα. Αθήνα: Νοµική Βιβλιοθήκη].

Vlachopoulos, Srefanos. 2004. Translating untranslable?: The impact of cultural constraints on the translation of legal texts. In: Language and the law edited by John Gibbons, 100-115. New Delhi: Longman Orient.

Vlachopoulos, Stefanos. 2008. Translation into a new LSP: The translation laws in the Republic of Cyprus. Target 20:1.International Journal of Translation Studies: 103-114.

Wróblewski, Bronisław. 1948. Język prawny i prawniczy. Polska Akademia Umiejętności. Prace Komisji Prawniczej nr 3. Kraków.

Zieliński, Maciej. 1998. Wyznaczniki reguł wykładni prawa. Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny. Rok LX, zeszyt 3, 4 1998: 1-20.

Greek Civil Code N.2250/1940, FEK A 151/1946. [Αναγκαστικός Νόμος υπ. αριθ. 2250/1940 «Αστικός Κώδιξ»].

Polish Civil Code, Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93. [Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny].

Wills and Succession. Chapter 195 of the Laws. Ο περί Διαθηκών και Διαδοχής Νόμος (ΚΕΦ.195) as published in the Cyprus Government Gazette, First Attachment. Legislation – Part I. Number 2410, 13rd of June 2012. 1989