Niepewne miejsca: feministyczna kooptacja i strategie oporu w czasach neoliberalizmu?

Main Article Content

Alexandra Ana

Abstrakt

Gdy kobiety zyskały możliwość wpływania na politykę za pośrednictwem oficjalnych kanałów, postulaty feministek dotyczące sprawiedliwości społecznej zaczęto realizować w Rumunii poprzez zinstytucjonalizowane formy interwencji politycznej. Instytucjonalizację i profesjonalizację ruchu feministycznego powszechnie kojarzono z feministycznymi i kobiecymi organizacjami pozarządowymi współpracującymi z rządowymi organami do spraw równości płci w celu realizacji postulatów ruchu i osiągnięcia sukcesu w sferze polityki. Podczas gdy niektórzy badacze zawracali uwagę na korzyści płynące z przenikania idei i praktyk feministycznych do struktury państwa, inni uważali, że organizacje pozarządowe czynią ruch feministyczny podatnym na kooptację, przyczyniając się do jego demobilizacji i odpolitycznienia. Koncepcja kooptacji odzwierciedla dylematy, przed którymi stoją współczesne ruchy feministyczne. Dylematy te dotyczą przesuwania celów ruchu, które mogą być dostosowane do innych priorytetów i programów – czasami działając na niekorzyść ruchu i w sprzeczności z pierwotnymi celami, szczególnie gdy staną się częścią oficjalnych kanałów politycznych. Zależność feministycznych grup i organizacji pozarządowych od funduszy państwowych lub prywatnych jest również powiązana z kooptacją ruchu. Jak budować ruch na krytycznych analizach koncepcji kooptacji bez jednoczesnego kwestionowania wagi działań i wysiłków aktywistów feministycznych i organizacji pozarządowych jako legitymizujących programy polityczne państwowych lub prywatnych darczyńców? Badanie to ma na celu, po pierwsze, wyjaśnienie napięć powstałych w wyniku kooptacji i związanych z dylematem bycia wewnątrz/na zewnątrz, przed którym stoi współczesny ruch feministyczny. Po drugie, celem autorki artykułu jest zbadanie strategii przeciwstawienia się lub zarządzania kooptacją opracowanych przez ruch feministyczny. Do analizy procesu kooptacji, a zwłaszcza wywoływanych przez ów proces napięć i powstałych wopozycji do niego strategii oporu, w tekście wykorzystano literaturę NGO-izacji i przedstawiono empiryczne dowody pochodzące z badań nad rumuńskim ruchem feministycznym.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Ana, A. (1). Niepewne miejsca: feministyczna kooptacja i strategie oporu w czasach neoliberalizmu?. Praktyka Teoretyczna, 30(4), 153–179. https://doi.org/10.14746/prt.2018.4.6
Dział
ARTYKUŁY
Biogram autora

Alexandra Ana, Institute for Humanities and Social Sciences Palazzo Strozzi, Piazza Strozzi 50123 Florence

a PhD candidate in Political Science and Sociology at Scuola Normale Superiore, in Florence, with a thesis on comparative feminist movements, under the supervision of Donatella della Porta. Her current research interests include gender and sexuality, social movements, particularly the right to housing movement and the feminist movement, labor precarity and migration. She is currently teaching sociology, with a focus on gender and urban sociology at Sciences Po. Her last article analyses ‘The Role of the Feminist Movement Participation during the Winter 2012 Mobilizations in Romania’ (2017) was published in Europe-Asia Studies.

Bibliografia

  1. Ana, Alexandra. 2017. “The Role of the Feminist Movement Participation during the Winter 2012 Mobilisations in Romania.” Europe-Asia Studies vol. 69, no. 9: 1473–1498.
  2. Borza, Ioana, Laura Grünberg, and Theodora-Eliza Vacarescu. 2006. Cartea neagra a egalitatii de sanse între femei si barbati în România. Bucuresti: AnA.
  3. Cirstocea, Ioana. 2010. “Du genre critique au genre neutre: effets de circulation.” In Au-delà et en deçà de l’état: Le genre entre dynamiques transnationales et multi-niveaux. Louvain-La-Neuve: Academia Bruylant: 183–196.
  4. Císař, Ondřej, and Kateřina Vráblíková. 2010. “The Europeanization of Social Movements in the Czech Republic: The EU and Local Women’s Groups.” Communist and Post-Communist Studies vol. 43, no. 2: 209–219.
  5. Coy, Patrick G., and Timothy Hedeen. 2005. “A Stage Model of Social Movement Co-Optation: Community Mediation in the United States.” The Sociological Quarterly vol. 46, no. 3: 405–435. https://doi.org/10.1111/j.1533-8525.2005.00020.x
  6. Ferree, Myra Marx, and Beth Hess. 2000. Controversy and Coalition: The New Feminist Movement Across Four Decades of Change. New York–London: Routledge.
  7. Fraser, Nancy, and Axel Honneth. 2003. Redistribution or Recognition?: a Political-Philosophical Exchange. London–New York: Verso.
  8. Fraser, Nancy. 2013. “How Feminism Became Capitalism’s Handmaiden – And How to Reclaim It.” The Guardian October 14. Retrieved from: https://www.theguardian.com/commentisfree/2013/oct/14/feminism-capitalist-handmaiden-neoliberal (accessed 20.04.2019).
  9. Fraser, Nancy. 2013. Fortunes of Feminism: From State-Managed Capitalism to Neoliberal Crisis. London–New York: Verso Books.
  10. Gal, Susan, Kligman, Gail, and Delia Răzdolescu. 2003. Politicile de gen în perioada postsocialistă: un eseu istoric comparativ. Iasi: Polirom.
  11. Gamson, William A. 1968. Power and Discontent. Homewood, IL: Dorsey Press.
  12. Gamson, William. 2006. “Movement Impact on Cultural Change.” In Culture, Power and History: Studies in Critical Sociology. Eds. Stephen Pfohl, Aimee Van Wagenen, Patricia Arend, Abigail Brooks, and Denise Leckenby. Leiden: Brill.
  13. Grewal, Inderpal. 2005. Transnational America: Feminisms, Diasporas, Neoliberalisms. Durham– London: Duke University Press.
  14. Grunberg, Laura. 2014. “Lived Feminism(s) in Postcommunist Romania.” In Theorizing NGOs. States, Feminisms and Neoliberalism. Eds. Inderpal Grewal, and Victoria Bernal. Durham: Duke University Press.
  15. Jacobson, Kerstin, and Steven Saxonberg (eds.). 2013. Beyond NGO-ization. The Development of Social Movements in Central and Eastern Europe. Farnham: Ashgate.
  16. Kantola, Johanna, and Judith Squires. 2012. “From State Feminism to Market Feminism?” International Political Science Review vol. 33, no. 4: 382–400. https://doi.org/10.1177/0192512111432513
  17. Korteweg, Anna C. 2017. “The »What« and »Who« of Co-Optation: Gendered Racialized Migrations, Settler Nation-States and Postcolonial Difference.” International Feminist Journal of Politics vol. 19, no. 2: 216–230. https://doi.org/10.1080/14616742.2016.1191286
  18. Krizsan, Andrea (ed.). 2015. Mobilizing for Policy Change: Women’s Movements in Central and Eastern European Domestic Violence Policy Struggles. Budapest: Central European University.
  19. Massino, Jill, and Raluca Maria Popa. 2015. “The Good, the Bad, and the Ambiguous: Women and the Transition from Communism to Pluralism in Romania.” In Gender (In) Equality and Gender Politics in Southeastern Europe. Eds. Christine Hassenstab, and Sabrina Ramet. London: Palgrave Macmillan.
  20. McRobbie, Angela. 2009. The Aftermath of Feminism: Gender, Culture and Social Change. Los Angeles: Sage.
  21. Miroiu, Mihaela. 2010. “A Mind of Our Own. Gender Studies in Romania.” Aspasia. The International Yearbook of Central, Eastern and South East European Women’s and Gender History vol. 4: 167–176.
  22. Molocea, Andreea. 2015. “Re-construcția feminismului românesc în cadrul mișcării de femei (1990–2000).” In Mișcări feministe și ecologiste în România (1990–2014). Ed. Mihaela Miroiu. Iasi: Polirom.
  23. Nimu, Andrada. 2015. “A Theoretical Approach To The Effects of External Funding on Women and Gender Based NGOs in Romania and Poland.” Europolity vol. 9, no. 1: 161–188.
  24. Paternotte, David. 2013. “Transnationalisation/Mobilisations Transnationales”. In Dictionnaire genre et science politique : concepts, objets, problems. Eds. Catherine Achin, Laure Bereni. Paris: Presses de Science Po: 503–514.
  25. Petrova, Tsveta, and Sidney Tarrow. 2007. “Transactional and Participatory Activism in the Emerging European Polity: The Puzzle of East-Central Europe.” Comparative Political Studies vol. 40, no.1: 74–94.
  26. Roberts, Adrienne. 2015. “The Political Economy of »Transnational Business Feminism«. Problematizing the Corporate-Led Gender Equality Ahenda.” International Feminist Journal of Politics vol. 17, no. 2: 209–231. https://doi.org/10.1080/14616742.2013.849968
  27. Roth, Silke. 2007. “Sisterhood and Solidarity? Women’s Organizations in the Expanded European Union.” Social Politics vol. 14, no. 4: 460–487. https://doi.org/10.1093/sp/jxm019
  28. Roy, Srila. 2017. “The Positive Side of Co-Optation? Intersectionality: A Conversation Between Inderpal Grewal and Srila Roy.” International Feminist Journal of Politics vol. 19, no. 2: 254–262. https://doi.org/10.1080/14616742.2017.1291225
  29. Selznick, Philip. 1949. TVA and the Grass Roots: A Study in the Sociology of Formal Organization. Berkeley–Los Angeles: University of California Press.
  30. Stratigaki, Maria. 2004. “The Cooptation of Gender Concepts in EU Policies: The Case of »Reconciliation of Work and Family«.” Social Politics: International Studies in Gender, State & Society vol. 11, no. 1: 30–56. https://doi.org/10.1093/sp/jxh025
  31. Vlad, Ioana. 2013. Women’s Rights Activism in Romania After 2000. Studies on the Forms of Organization, Cooperation, Action and Influence. [Doctoral thesis].
  32. Vlad, Ioana. 2015. “Dezvoltari in miscarea de femei dupa 2000.” In Mișcări feministe și ecologiste în România (1990–2014). Ed. Mihaela Miroiu. Iasi: Polirom.