Bandyta społeczny

Main Article Content

Eric Hobsbawm

Abstrakt

Tłumaczenie rozdziału klasycznej pracy Erica Hobsbawma Primitive Rebels. Jest to próba stworzenia modelowego obrazu rozbójnika społecznego za pomocą analizy przykładów europejskich brygantów od trzynastego do dwudziestego wieku. W drugiej części rozdziału autor zastanawia się nad potencjałem politycznym bandyty społecznego, to jest na tym, czy ów rodzaj działalności może skutecznie podważyć zastane hierarchie.

Tłumaczył: Michał Pospiszyl

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Hobsbawm, E. (2019). Bandyta społeczny. Praktyka Teoretyczna, 33(3), 115-134. https://doi.org/10.14746/prt.2019.3.6
Dział
ARTYKUŁY
Biogram autora

Eric Hobsbawm

ERIC HOBSBAWM (1917–2012) – brytyjski historyk austriackiego pochodzenia, członek Akademii Brytyjskiej, długoletni wykładowca Birkbeck College na Uniwersytecie Londyńskim. Wybitny badacz historii nowoczesnej, zwłaszcza dziewiętnastego i dwudziestego stulecia, teoretyk nacjonalizmu (autor pojęcia „wynalezionych tradycji”), historyk idei. Autor takich prac jak Primitive Rebels: Studies in archaic forms of social movement in the 19th and 20th centuries (1959), Bandits (1969) czy wydanej po polsku trzytomowej historii długiego dziewiętnastego wieku (Wiek rewolucji, Wiek kapitału, Wiek imperium).

Bibliografia

  1. Alongi, Giuseppe. 1887. La Maffia nei suoi fattori e nelle sue manifestazioni; studio sulle classi pericolose della Sicilia. Turin: Fratelli Bocca. https://archive.org/details/lamaffianeisuoi00alongoog.
  2. Arshinov, Peter. 1974. History of the Makhnovist Movement (1918–1921). Detroit: Black & Red. http://www.ditext.com/arshinov/makhno.html.
  3. Avrich, Paul. 1967. The Russian Anarchists. Princeton: Princeton University Press. https://libcom.org/history/russian-anarchists-paul-avrich.
  4. Becker, Johann Nikolaus. 1804. Actenmässige Geschichte der Räuberbanden an den beyden Ufern des Rheins. Cologne: Keil.
  5. Blunt, John Henry. 1874. Dictionary of sects, heresies, ecclesiastical parties, and schools of religious thought. London: Rivingtons.
  6. Bourde. Paul. 1887. En Corse, l’esprit de clan. Les moeurs politiques. Les vendettas. Le banditisme. Paris: C. Lévy.
  7. Chamberlin, William Henry. 1965. The Russian Revolution. New York: Grosset & Dunlap.
  8. Croce, Benedetto. 1892. Angiolillo (Angelo Duca) capo di banditi. Napoli: Lugi Pierro. https://archive.org/details/angiolilloangelo00croc/page/n13.
  9. Ferracuti, Franco, Renato Lazzari i Marvin E. Wolfgang E. (red.). 1970.
  10. Violence in Sardinia. Rome: Mario Bulzoni.
  11. Footman, David. 1961. „Nestor Makhno”. W David Footman, Civil War in Russia. New York: Praeger.
  12. Ganci, Massimo. 1954. „II movimento dei Fasci nella provincia di Palermo”. Movimento Operaio 6.
  13. Doria, Gino. 1931. „Per la storia del brigantaggio nelle province meridionali”. Archivio Storico per le Province Napoletane 17.
  14. Hammond, John Lawrence i Barbara Bradby Hammond. 1920. The village labourer, 1760–1832: A study in the government of England before the reform bill. London: Longmans, Green. https://archive.org/details/villagelabournew00hammuoft.
  15. Hobsbawm, Eric J. 1971. Primitive Rebels: Studies in archaic forms of social movement in the 19th and 20th centuries. Manchester: Manchester University Press.
  16. Keep, John L.H. 1956. „Bandits and the Law in Muscovy”. Slavonic Review 35.
  17. Labry, Raoul. 1923. Autour du Moujik. Paris: Payot.
  18. Lucarelli, Antonio. 1942. Il brigantaggio politico del Mezzogiorno d’Italia dopo la seconda restaurazione borbonica (1815–1818): Gaetano Vardarellie Ciro Annicchiarico. Bari: Laterza.
  19. Lucarelli, Antonio. 1946. Il brigantaggio politico nelle Puglie dopo il 1860. Il sergente Romano. Bari: Laterza
  20. Maffei, Count (red.). 1865. Brigand life in Italy: A history of Bourbonist reaction. London: Hurst and Blackett. https://archive.org/details/brigandlifeinit04monngoog.
  21. Maxwell, Gavin. 1956. God preserve me from my friends. London: Longmans Green and Co.
  22. Molfese, Franco. 1964. Storia del brigantaggio dopo l’Unità. Milan: Feltrinelli.
  23. Morselli, Enrico Agostino i Santé de Sanctis. 1903. Biografia di un bandito, Giuseppe Musolino di fronte alla psichiatria ed alla sociologia, studio medicolegale e considerazioni. Milano: Treves. https://archive.org/details/biografiadiunban00mors.
  24. Olbracht, Ivan. 1953. Mikoła Szuhaj zbójnik. Tłum. Helena Gruszczyńska-Dubowa. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.
  25. Pani Rossi, Enrico. 1868. La Basilicata, libri tre: studi politici, amministrativie di economia publica. Verona: Coi Tipi di G. Civelli. https://archive.org/details/labasilicatalib00rossgoog.
  26. Peruta, Franco della. 1954. „La banda del Matese e il fallimento della teoria anarchica della modema Jacquerie in Italia”. Movimento Operaio 3.
  27. Pitt-Rivers, Julian. 1954. People of the Sierra. New York: Criterion Books. https://archive.org/details/peopleofthesierr001911mbp.
  28. Puzo, Mario. 2017. Sycylijczyk. Tłum. Jan Jackowicz. Warszawa: Wydawnictwo Albatros.
  29. Racioppi, Giacomo. 1867. Storia dei moti di Basilicata e delle provincie contermine nel 1860. Napoli: Tipografia di Achille Morelli. https://archive.org/details/bub_gb__o4brKmxy4EC.
  30. Rontini, Eugenio. 1893. I briganti celebri. Firenze: A. Salani. Spano, Velio. 1954. Il banditismo sardo e i problemi della rinascita. Roma: Editori Riuniti.
  31. Woolsey, Gamel. 1939. Death’s Other Kingdom. London: Eland.
  32. Zugasti Sáenz, Julián de. 1876. El Bandolerismo: Estudio social y memorias históricas (1876–1879). Madrid: Imp. de T. Fortanet. http://www.bibliotecavirtualdeandalucia.es/catalogo/es/consulta/registro.cmd?id=100110.