Polityka życia samego

Main Article Content

Nikolas Rose

Abstrakt

Artykuł ten analizuje współczesną biopolitykę w świetle często cytowanej wskazówki Michela Foucaulta, że dzisiejsza polityka koncentruje się na „życiu samym”. Sugeruje on, że ostatnie osiągnięcia w naukach o życiu, biomedycynie i biotechnologii mogą być z pożytkiem analizowane w odniesieniu do trzech aspektów. Pierwszy z nich dotyczy logiki kontroli, drugi – reżimu prawdy w naukach o życiu, a trzeci – technologii siebie. We współczesnej biopolityce oznacza to odpowiednio politykę ryzyka, politykę molekularną i etopolitykę. Artykuł sugeruje, że w tych trzech aspektach ludzie stali się „indywidualnościami somatycznymi”: osobowość coraz częściej jest de'niowana w terminach cielesności, a między naszym postępowaniem i biologią zostają ustanowione
nowe, bezpośrednie relacje. Jednocześnie ta somatyczna i cielesna jednostka zostaje zmuszona do wybierania, bycia przezorną i odpowiedzialną oraz narażona na eksperymenty
i zakwestionowanie. Wszystkie te elementy składają się na
politykę „życia samego”.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Rose, N. (2011). Polityka życia samego. Praktyka Teoretyczna, 3, 187-209. https://doi.org/10.14746/prt.2011.3.8
Dział
PERSPEKTYWY BIOPOLITYKI
Biogram autora

Nikolas Rose, London School of Economics

Nikolas Rose jest profesorem socjologii w London School of Economics oraz dyrektorem Centrum Badań nad Bionaukami, Biomedycyną, Biotechnologią i Społeczeństwem (BIOS Centre for the Study of Bioscience, Biomedicine, Biotechnology and Society) na tej samej uczelni. Jego ostatnie dwie książki to Politics of life itself : biomedicine, power and subjectivity in the twenty first century (Polity Press, 2006) oraz napisana wraz z Peterem Millerem Governing the present: administering economic, social and personal life (Princeton University Press, 2008). Zajmuje się społecznymi, etycznymi, kulturowymi i prawnymi implikacjami psychiatrii biologicznej, genetyki  molekularnej i neuronauk.