Antycypacja jako krytyka: obiektywna fantazja od Ernsta Blocha do Günthera Andersa

Main Article Content

Felipe Catalani

Abstrakt

Celem artykułu jest interpretacja roli, jaką w tradycji teorii krytycznej pełni „obiektywna fantazja”, ze szczególnym uwzględnieniem myśli Ernsta Blocha, jak również interpretacja ewolucji użytku, jaki z tej kategorii czynią autorzy tacy jak Marcuse czy Adorno. Naczelną rozważaną funkcją fantazji jest jej zdolność do wykraczania poza obecny stan rzeczy (co umożliwia antypozytywistyczna koncepcja prawdy w ramach teorii krytycznej) oraz do antycypacji. Ten antycypacyjny aspekt fantazji zależy, jak próbujemy wykazać, od refleksji na temat afektów związanych z wyczekiwaniem. W końcu, w artykule przeciwstawione zostają dwa modele antycypacyjnej wyobraźni (wykazuje się też ich wzajemne powiązanie): model utopijny (formułowany przede wszystkim przez Blocha) oraz jego przeciwieństwo – antycypacja katastroficzna, która przyjmuje swoją najbardziej radykalną formę w rozważaniach Günthera Andersa na temat ery atomowej oraz której palącą aktualność staramy się podkreślić.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Catalani, F. (2020). Antycypacja jako krytyka: obiektywna fantazja od Ernsta Blocha do Günthera Andersa. Praktyka Teoretyczna, 35(1), 149–166. https://doi.org/10.14746/prt2020.1.8
Dział
DREAMS OF A BETTER LIFE ‒ RETHINKING MARXISM WITH ERNST BLOCH
Biogram autora

Felipe Catalani, Department of Philosophy, University of São Paulo

FELIPE CATALANI – is a Ph.D. candidate in philosophy at the University of São Paulo. He has carried out research study abroad at the Humboldt-Universität, the Free University of Berlin and the Université Paris-Nanterre. Catalini completed his master’s thesis on the political and social theoretical aspects of Adorno’s moral philosophy and is currently writing his doctoral thesis on Günther Anders. He writes mainly about the Frankfurt School’s critical theory, Brazilian social thought and contemporary political, social and economic crises (especially in Brazil).

Bibliografia

  1. Adorno, Theodor. 1958. Einführung in die Dialektik (1958). Suhrkamp: Frankfurt am Main.
  2. Adorno, Theodor. 1983. Hegel: Three Studies. Translated by Shierry Weber Nicholsen. Cambridge: The MIT Press.
  3. Adorno, Theodor. 2005. Minima Moralia. Translated by Edmund Jephcott. London: Verso.
  4. Adorno, Theodor. 2007. Negative Dialectics. Translated by E. B. Ashton. New York: Continuum.
  5. Adorno, Theodor, and Max Horkheimer. 2002. Dialectics of Enlightenment. Translated by Edmund Jephcott. Stanford: Stanford University Press.
  6. Anders, Günther. 1987. Gewalt – ja oder nein. Eine notwendige Diskussion. München: Knaur.
  7. Anders, Günther. 2003. Die atomare Drohung. München: Beck.
  8. Anders, Günther. 2010. Die Antiquiertheit des Menschen I. München: Beck.
  9. Anders, Günther. 2013. Die Antiquiertheit des Menschen II. München: Beck.
  10. Arantes, Paulo. 2014. O novo tempo do mundo: e outros estudos sobre a Era da Emergência. São Paulo: Boitempo.
  11. Benjamin, Walter. 1972. Gesammelte Schriften Band IV Kleine Prosa. Baudlaire-Übertragungen. Frankfurt am Main: Suhrkamp.
  12. Bloch, Ernst. 1963. Tübinger Einleitung in die Philosophie. Frankfurt am Main: Suhrkamp.
  13. Bloch, Ernst. 1985a. Tendenz-Latenz-Utopie. Frankfurt am Main: Suhrkamp.
  14. Bloch, Ernst. 1985b. Philosophische Aufsätze zur objektiven Phantasie. Frankfurt am Main: Suhrkamp.
  15. Bloch, Ernst. 1996. The Principle of Hope. Translated by Neville Plaice, Stephen Plaice and Paul Knight. Cambridge: The MIT Press.
  16. Habermas, Jürgen. 1985. Die neue Unübersichtlichkeit. Frankfurt am Main: Suhrkamp.
  17. Habermas, Jürgen. 1995. Die Normalität einer Berliner Republik. Frankfurt am Main: Suhrkamp.
  18. Hegel, G. W. F. 2010a. Encyclopedia of the Philosophical Sciences in Basic Outline. Translated by Klaus Brinkmann and Daniel O. Dahlstrom. Cambridge: Cambridge University Press.
  19. Hegel, G. 2010b. Science of Logic. Translated by George di Giovanni. Cambridge: Cambridge University Press.
  20. Hegel, G. 2012. Phenomenology of Spirit. Translated by Terry Pinkard. Cambridge: Cambridge University Press.
  21. Heidegger, Martin. 2011. Seminare Hegel-Schelling. Frankfurt am Main: Vittorio Klostermann.
  22. Horkheimer, Max. 1988. Gesammelte Schriften in neunzehn Bänden. Band 14. Nachgelassene Schriften. Frankfurt am Mein: Fischerverlage.
  23. Jordão Machado, Carlos Eduardo. 2016. Um capitulo da história da modernidade estética: debate sobre o expressionismo. São Paulo: Ed. Unesp.
  24. Kervégan, Jean-François. 2011. Que faire de Carl Schmitt?. Paris: Gallimard.
  25. Krahl, Hans Jürgen. 1971. Konstitution und Klassenkampf. Frankfurt am Main: Verlag Neue Kritik.
  26. Löwy, Michael. 2009. “Ernst Bloch & Theodor Adorno: Luzes do Romantismo”. Cadernos CeMarx, no. 6: 11–28.
  27. Marcuse, Herbert. 1932. Hegels Ontologie und die Grundlegung einer Theorie der Geschichtlichkeit. Frankfurt am Main: Vittorio Klostermann Verlag.
  28. Marcuse, Herbert. 1941. Reason and Revolution. Hegel and the Rise of Social Theory. London: Routledge.
  29. Marcuse, Herbert. 1974. Eros and civilization. A Philosophical Inquiry into Freud. Boston: Beacon Press.
  30. Marcuse, Herbert. 2009. Negations. London: MayFly.
  31. Marx, Karl. 1987. “Contribution to the Critique of Hegel’s Philosophy of Right: Introduction”. Translated by Yuri Sdobnikov. In The Marx-Engels Reader, edited by Robert C. Tucker, 53-65. New York: Norton and Company.
  32. Minkowski, Eugene. 1970. Lived time: Phenomenological and PsychopathologicalStudies. Evanston: Northwestern University Press.
  33. Rehmann, Jan. 2012. “Antizipation”. In Bloch-Wörterbuch, edited by Beat Dietschy, Doris Zeilinger, Rainer Zimmermann, 3–13. Berlin: De Gruyter.
  34. Safatle, Vladimir. 2015. O circuito dos afetos. São Paulo: Cosac Naify.
  35. Scheible, Hartmut. 2012. Kritische Ästhetik: Von Kant bis Adorno. Würzburg: Königshausen & Neumann.
  36. Spinoza, Benedict. 1996. Ethics. Translated by Edwin Curley. London: Penguin.