Jak możliwa jest absolutna demokracja?

Main Article Content

Joanna Bednarek

Abstrakt

W ostatniej części trylogii Imperium, Rzeczy-pospolitej, Negri i Hardt pytają o sposób, w jaki wielość może rządzić sama sobą. W odpowiedzi stawiają tezę, że absolutna demokracja, pojmowana jako polityczna artykulacja wielości, niezakładająca jej redukcji do zunifikowanego podmiotu (ludu), jest możliwa. Jak stwierdza Negri, ten sposób myślenia o politycznej artykulacji jest zakorzeniony w tradycji demokratycznego materializmu, stanowiącej alternatywę dla dominującego w nowożytnej filozofii polityki nurtu utożsamiającego władzę polityczną z suwerennością. Wielość organizuje się politycznie dzięki władzy konstytuującej, tożsamej z ontologiczną kreatywnością/produktywnością wielości. Postawienie kwestii politycznej organizacji wymaga więc także postawienia kwestii składu klasowego wielości; demokracja polityczna jest zarazem demokracją ekonomiczną.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
RZECZ-POSPOLITA I DEMOKRACJA
Biogram autora

Joanna Bednarek, Międzywydziałowa „Pracownia Pytań Granicznych” UAM Collegium Maius

JOANNA BEDNAREK – filozofka z zawodu i powołania, pisarka z powołania. Pracę doktorską Polityka poza formą. Ontologiczne uwarunkowania poststrukturalistycznej filozofii polityki obroniła w 2011 roku. Publikowała w „Nowej Krytyce”, „Czasie Kultury” i „Krytyce Politycznej”. Współpracuje z Pracownią Pytań Granicznych i z Interdyscyplinarnym Centrum Badań Płci Kulturowej i Tożsamości UAM. W latach 2006-2009współpracowała z „Krytyką Polityczną”. Obszar kompetencji i zainteresowań: na przecięciu poststrukturalizmu, feminizmu, marksizmu autonomistycznego i literatury.

Bibliografia

  1. Badiou A. 2006. Metapolitics. New York-London: Verso.
  2. Badiou A., F. Luchesse, J. Smith. 2011. We Need a Popular Discipline. http://www.lacan.com/baddiscipline.html.
  3. Balibar É. 2009. Spinoza i polityka. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. Casarino C. 2003. “Time Matters: Marx. Negri. Agamben. and the Corporeal”. Strategies 16 (2) : 185-206.
  5. Deleuze G. 1990. Expressionism in Philosophy: Spinoza. New York: Zone Books.
  6. Deleuze G. 1997. Różnica i powtórzenie. Warszawa: Wydawnictwo KR.
  7. Hardt M., Negri A. 2004. Multitude. London: Penguin Books.
  8. Hardt M., Negri A. 2005. Imperium. Warszawa: W.A.B.
  9. Hardt M., Negri A. 2009. Commonwealth. Cambridge: Harvard University Press.
  10. Hardt M. 2007. Into the Factory: Negri’s Lenin and the Subjective Caesura (1968-1973). W The Philosophy of Antonio Negri Vol. 2. London: Pluto Press.
  11. Harman C. 2011. Kapitalizm zombie: globalny kryzys i aktualność myśli Marksa. Warszawa: Muza.
  12. Harvey D. 2008. Neoliberalizm: historia katastrofy. Warszawa: Książka i Prasa.
  13. Hobbes T. 2007. Lewiatan. czyli materia. forma i władza państwa świeckiego. Warszawa: Fundacja Aletheia.
  14. Rousseau J. J. Umowa społeczna. Kęty: Wydawnictwo Marek Derewiecki.
  15. Husson M. 2011. Kapitalizm bez znieczulenia. Warszawa: Bractwo Trojka.
  16. Illuminati. A. 2010. Recent Italian Translations of Althusser’s Texts on Aleatory Materialism. http://www.borderlands.net.au/vol4no2_2005/illuminati_transl.html
  17. Locke J. 1992. Drugi traktat o rządzie. W Dwa traktaty o rządzie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  18. Macherey P. 1996. The Encounter with Spinoza. W Deleuze: a Critical Reader. Oxford-Malden MA.
  19. Macherey P. 2005. Negri’s Spinoza: From Mediation to Constitution. W The Philosophy of Antonio Negri. Vol. 1: Resistance in Practice. London: Pluto Press.
  20. Machiavelli N. 1984. Książę. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  21. Machiavelli N. 1984. Rozważania nad pierwszym dziesięcioksięgiem historii Rzymu Liwiusza. Warszawa: PIW.
  22. Mouffe Ch. 2005. Paradoks demokracji. Wrocław: Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej Edukacji TWP.
  23. Mutman M. 2007. Difference. Event. Subject: Antonio Negri’s Political Theory as Postmodern Metaphysics. W The Philosophy of Antonio Negri. Vol. 2: Revolution in Theory. London.
  24. Negri A. 1991. Marx beyond Marx: Lessons on the “Grundrisse”. New York: Pluto Press.
  25. Negri A. 1991. The Savage Anomaly: the Power of Spinoza’s Metaphysic and Politics. Minneapolis-Oxford: University of Minnesota Press.
  26. Negri A. 1999. Insurgencies: Consituent Power and the Modern State. Minneapolis: University of Minnesota Press.
  27. Negri A. 2003. The Constitution of Time. W Time for Revolution. New York-London.
  28. Negri A. 2011. “Hiszpańskie refleksje”. Bez Dogmatu 89 (3) : 6-10.
  29. Negri A., J. Revel. 2011. Dobro wspólne w rewolcie. http://www.ha.art.pl/prezentacje/39-edufactory/1963-judith-revel-antonio-negri-dobro-wspolne-w-rewolcie.html.
  30. Spinoza B. 2000. Traktat o poprawie rozumu. W Traktaty. Kęty: Wydawnictwo Marek Derewiecki.
  31. Tronti M. 2010. The Strategy of Refusal. http://www.geocities.com/cordobakaf/tronti_refusal.html
  32. Žižek S. 2007. „Obiekt a jako wewnętrzna granica kapitalizmu”. Krytyka Polityczna 11-12 (1-2) : 264-273.