Logika sensu – najbardziej lacanowska z książek Deleuze’a?

Main Article Content

Joanna Bednarek

Abstrakt

Slavoj Žižek w swojej poświęconej filozofii Gilles’a Deleuze’a książce stawia sobie za cel wydobycie zawartych w teorii autora Logiki sensu napięć i sprzeczności. Žižek stawia tezę o współistnieniu w dziele Deleuze’a dwóch
nurtów: zbliżonego do psychoanalizy Lacanowskiej nurtu tego, co niecielesne, oraz nurtu „witalistycznego”, opartego na utożsamieniu stawania się z tym, co produktywne. Logika sensu jest przykładem nurtu pierwszego – naznacza ją jednak, zdaniem Žižka, podstawowa trudność związana z niemożnością rozstrzygnięcia, czy to skutki/efekty/wydarzenia, czyli to, co wirtualne, wytwarzają ciała (to, co aktualne), czy wręcz przeciwnie, wydarzenia są produktem ciał. Niemożność rozwiązania tego problemu, połączona ze „złym wpływem” Guattariego, miała skłonić Deleuze’a w kolejnych pracach do rozwijania prostszej i mniej obiecującej ontologii witalistycznej. Na ile jednak taka interpretacja filozoficznych wyborów Deleuze’a jest trafna (i produktywna)? Czy nie stanowi raczej kolejnego przykładu redukcji wszelkiego materiału do Lacanowsko-Heglowskich kategorii, do jakiej przyzwyczaił nas Žižek?

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Bednarek, J. (2012). Logika sensu – najbardziej lacanowska z książek Deleuze’a?. Praktyka Teoretyczna, 5, 49-67. https://doi.org/10.14746/prt.2012.5.5
Dział
LOGIKA DELEUZE’A
Biogram autora

Joanna Bednarek, Międzywydziałowa Pracownia Pytań Granicznych UAM

Joanna Bednarek (ur. 1982) – filozofka z zawodu i powołania, pisarka z powołania. Pracę doktorską Polityka poza formą: ontologiczne uwarunkowania poststrukturalistycznej filozofii polityki obroniła w 2011 roku. Publikowała w „Nowej Krytyce”, „Czasie Kultury” i „Krytyce Politycznej”. Współpracuje z Pracownią Pytań Granicznych i z Interdyscyplinarnym Centrum Badań Płci Kulturowej i Tożsamości UAM. W latach 2006-2009 współpracowała z „Krytyką Polityczną”. Obszar kompetencji i zainteresowań: na przecięciu poststrukturalizmu, feminizmu, marksizmu autonomistycznego i literatury.

Referencje

  1. Berressem H. 2011. Is it Possible not to Love Žižek?. http://www.uni-koeln.de/phil-fak/englisch/abteilungen/berressem/zizek/zizek.html.
  2. Bowden S. 2011. The Primacy of Event in Gilles’ Deleuze’s ‘The Logic of Sense’. www.unsworks.unsw.edu.au.
  3. DeLanda M. 2002. Intensive Science and Virtual Philosophy. New York: Bloomsbury Academics.
  4. Deleuze G. 2000. Proust i znaki. Gdańsk: Słowo/obraz terytoria.
  5. Deleuze G. 2004. Desert Islands and Other Texts 1953-1984. Los Angeles-New York: Semiotext(e).
  6. Deleuze G. 2011. Logika sensu. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  7. Deleuze G., F. Guattari. 2000. Co to jest filozofia?. Gdańsk: Słowo/obraz terytoria.
  8. Deleuze G., F. Guattari. 2008. Anti-Oedipus: Capitalism and Schizophrenia. London-New York: Penguin Classics.
  9. Hallward P. 2006. Out of This World: Deleuze and the Philosophy of Creation. London-New York: Verso.
  10. Hallward P. 2010. You Can’t Have it Both Ways: Deleuze or Lacan. W Deleuze and Psychoanalysis. Leuven.
  11. Hegel G.W.F. 2002. Fenomenologia ducha. Warszawa: Fundacja Aletheia.
  12. Schuster A. 2011. Drive and Desire: Žižek and Anti-edipus. www.clic.janvaneyck.nl/documents/ZizekDeleuzepaper.doc .
  13. Shaviro S. 2011. Žižek on Deleuze. http://www.shaviro.com/Blog/?p=229 .
  14. Sinnerbrink R. 2006. “Nomadology or Ideology?: Deleuze and Žižek’s Traumatic Encounter”. Parrhesia (1) : 62-87.
  15. Smith D.W. 2004. “The Inverse Side of the Structure: Žižek on Deleuze and Lacan”. Criticism 46 (4) : 635-650 .
  16. Widder N. 2009. “From Negation to Disjunction in a World of Simulacra: Deleuze and Melanie Klein”. Deleuze Studies 3 (2) : 207-230.
  17. Žižek S. 2004. Organs Without Bodies: Deleuze and Consequences. New York-London: Routledge.