Wspólnota poszerzona - spotkania ludzkich i pozaludzkich aktorów

Main Article Content

Agnieszka Kowalczyk

Abstrakt

Celem tekstu jest wskazanie przykładowych sposobów zredefiniowania pojęcia wspólnoty z perspektywy filozofii 'posthumanistycznej'. Osią rozważań będzie próba wyjścia poza dychotomię środków i celów,  działań instrumentalnych i komunikacyjnych jako warunek możliwości poszerzenia wspólnoty o aktorów pozaludzkich: zarówno nie-ludzkich zwierząt (Haraway), jak i technologię oraz rzeczy (Latour).

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Kowalczyk, A. (2010). Wspólnota poszerzona - spotkania ludzkich i pozaludzkich aktorów. Praktyka Teoretyczna, 1, 116-135. https://doi.org/10.14746/prt.2010.1.8
Dział
POSZERZANIE WSPÓLNOTY
Biogram autora

Agnieszka Kowalczyk

Agnieszka Kowalczyk (1985) - absolwentka filozofii (komunikacja społeczna) oraz studentka ostatniego roku kulturoznawstawa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Swoje zainteresowania filozofią feministyczną, dyskursem emancypacyjnym oraz animal studies realizuje w praktyce jako edukatorka praw człowieka i działaczka organizacji pozarządowych.

Bibliografia

  1. Abriszewski K. 2008. Drogi wartości: toruńska przestrzeń i jej podmioty moralne. W Do Torunia kupić kunia: w 60. rocznicę założenia oddziału toruńskiego Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego. Toruń.
  2. Abriszewski K. 2008. Poznanie. zbiorowość. polityka: analiza teorii aktora-sieci Bruno Latoura. Kraków: Universitas.
  3. Adorno T. W., Horkheimer M. 1994. Dialektyka Oświecenia: fragmenty filozoficzne. Warszawa: Wydawnictwo Krytyki Politycznej.
  4. Callon M., Law J. 1997. “After the Individual in Society: Lessons on Collectivity from Science. Technology and Society”. The Canadian Journal of Sociology. 22 (2) : 165-182.
  5. Descartes R. 2002. Rozprawa o metodzie właściwego kierowania rozumem i poszukiwania prawdy w naukach Kęty: Zielona Sowa.
  6. Habermas J. 1999. Teoria działania komunikacyjnego. T.1. Racjonalność działania a racjonalność społeczna. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  7. Habermas J. 2003. Przyszłość natury ludzkiej: czy zmierzamy do eugeniki liberalnej?. Warszawa: Scholar.
  8. Haraway D. 2008. “Zwierzęta laboratoryjne i ich ludzie”. Krytyka Polityczna (15): 102-116.
  9. Holloway L. 2001. “Pets and Protein: Placing Domestic Livestock on Hobby-Farms in England and Wales“. Journal of Rural Studies. 17 (3) : 293–307.
  10. Kant I. 2001. Uzasadnienie metafizyki moralności. Kęty: Wydawnictwo Marek Derewiecki.
  11. Latour B. 1992. Where Are the Missing Masses?: Sociology of a Few Mundane Artefacts. W Shaping Technology. Building Society: Studies in Sociotechnical Change. Cambridge: The MIT Press.
  12. Latour B. 1993. We Have Never Been Modern. New York-London: Harvard University Press.
  13. Latour B. 1994. “On Technical Mediation: Philosophy. Sociology. Genealogy”. Common Knowledge. 3 (2) : 29-64.
  14. Latour B. 2009. Polityka natury: nauki wkraczają do demokracji. Warszawa: Wydawnictwo Krytyki Politycznej.
  15. Latour B. 2009. Rozwój. głupcze! Czyli jak modernizować modernizację. W Ekologia: Przewodnik „Krytyki Politycznej”. Warszawa: Wydawnictwo Krytyki Politycznej.
  16. Pemberton S. 2004. “Canine Technologies. Model Patients: the Historical Production of Hemophiliac Dogs in American Biomedicine”. W Industrializing Organisms: Introducing Evolutionary History. New York-London: Routladge.
  17. Radomską M. 2010. “Towards a Posthuman Collective: Ontology. Epistemology and Ethics”. Praktyka Teoretyczna 1 (1) : 94-115.