Diagnoza bez rozwiązania – Agamben i Esposito

Main Article Content

Mateusz Burzyk

Abstrakt

Artykuł problematyzuje sposób, w jaki Giorgio Agamben rozprawia się z paradygmatem teologii politycznej w swoim cyklu Homo sacer. Autor porównuje koncepcje Agambena z tymi, które w ostatnich latach zaproponował Roberto Esposito – myśliciel, który wydaje się mieć wiele wspólnego z Agambenem. W rzeczywistości jednak, wybierając inną strategię intelektualną, idee Esposita mogą zostać użyte jako krytyczne narzędzia przeciwko niektórym aspektom projektu Agambena (np. przeciwko koncepcji profanacji). Wbrew deklaracjom Agambena oraz bezprecedensowego zasięgu i głębi jego studiów (a raczej: właśnie z powodu tychże), nie jest on w stanie zaproponować drogi wyjścia z reżimu teologii politycznej. Autor stara się udowodnić powyższą tezą, analizując terminologiczny poziom koncepcji Agambena, kierunek rozwoju jego myśli oraz sposób prowadzenia przez niego badań genealogicznych. W efekcie projekt Homo sacer zaczyna przypominać niemy język tego, co impolityczne.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Burzyk, M. (2015). Diagnoza bez rozwiązania – Agamben i Esposito. Praktyka Teoretyczna, 17(3), 143-156. https://doi.org/10.14746/prt.2015.3.8
Dział
TEOLOGIE EKONOMICZNE
Biogram autora

Mateusz Burzyk, Katedra Filozofii Polityki Instytut Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych UJ Piłsudskiego 13 (pok. 209) 31-109 Kraków

Doktorant w Katedrze Polityki Instytutu Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych UJ, redaktor miesięcznika Znak, tłumacz Pojęć politycznych Roberta Esposito na język polski.

Referencje

  1. Agamben, Giorgio. 2011. The Kingdom and the Glory: For a Theological Genealogy of Economy and Government (Homo Sacer II, 2). Trans. Lorenzo Chiesa (with Matteo Mandarini). Stanford: Stanford University Press.
  2. Agamben, Giorgio. 1993. The Coming Community. Trans. Michael Hardt. Minneapolis: University of Minnesota Press.
  3. Agamben, Giorgio. 1998. Homo sacer: Sovereign Power and Bare Life. Trans. Daniel Heller-Roazen. Stanford: Stanford University Press.
  4. Agamben, Giorgio. 2005. State of Exception. Trans. Kevin Attel. Chicago: The University of Chicago Press.
  5. Agamben, Giorgio. 2005a. “Movement.” Uni.Nomade: Seminar ‘War and Democracy.’ Trans. Arianna Bove.
  6. http://www.egs.edu/faculty/giorgio-agamben/articles/movement/.
  7. Agamben, Giorgio. 2005b. The Time That Remains: A Commentary on the Letter to the Romans. Trans. Patricia Dailey. Stanford: Stanford University Press.
  8. Agamben, Giorgio. 2007. Profanations. Trans. Jeff Fort. New York: Zone Books.
  9. Agamben, Giorgio. 2009. “What is an Apparatus?” and Other Essays. Trans. David Kishik, Stefan Padatella. Stanford: Stanford University Press.
  10. Agamben, Giorgio. 2010a. Nudities. Trans. David Kishik, Stefan Pedatella, Standford: Stanford University Press.
  11. Agamben, Giorgio. 2010b. Od teologii politycznej do teologii ekonomicznej: Rozmawia Gianluca Sacco. Trans. Paweł Mościcki. In Agamben: Przewodnik Krytyki Politycznej, eds. Mikołaj Ratajczak, Krystian Szadkowski. Warszawa: Wydawnictwo Krytyki Politycznej.
  12. Agamben, Giorgio. 2013. The Highest Poverty. Monastic Rules and the Form-of-Life. Trans. Adam Kotsko. Stanford: Stanford UP.
  13. Agamben, Giorgio. 2014. Thought is the Courage of Hopelessness: An Interview with Juliette Cerf. http://www.versobooks.com/blogs/1612-thought-is-the-courage-of-hopelessness-an-interview-with-philosopher-giorgio-agamben?utm_content=bufferbaa66&utm_medium=social&utm_source=facebook.com&utm_campaign=buffer.
  14. Agamben, Giorgio. no date. Papież jest świeckim kapłanem: Interview with Abu Bakr Rieger (“Literaturen”), trans. Mikołaj Ratajczak. Praktyka Teoretyczna. http://www.praktykateoretyczna.pl/agamben-papiez-jest-swieckim-kaplanem/.
  15. Benjamin, Walter. 1996. Capitalism as Religion. Trans. Rodney Livingstone. In Selected Writings: 1913-1926. Vol. 1, eds. Marcus Bullock, Michael W. Jennings. Cambridge: Harvard University Press.
  16. de la Durantaye, Leland. 2009. Giorgio Agamben: A Critical Introduction. Stanford: Stanford University Press.
  17. Esposito, Robert. 2013b. “Nowa filozofia wspólnoty, nowa polityka życia.” An interview with Mateusz Burzyk and Mikołaj Ratajczak. Przegląd Polityczny 121/122: 54–60.
  18. Esposito, Roberto. 2005. Catégories de l’impolitique. Trans. Nathalie le Lirzin. Paris: Seuil.
  19. Esposito, Roberto. 2010. Communitas: The Origin and the Destiny of Community. Trans. Timothy Campbell. Stanford: Stanford University Press.
  20. Esposito, Roberto. 2012a. Living Thought: The Origin and Actuality of Italian Philosophy. Trans. Zakiya Hanafi. Stanford: Stanford University Press.
  21. Esposito, Roberto. 2012b. Third Person: Politics of Life and Philosophy of the Impersonal. Trans. Zakiya Hanafi. Cambridge–Malden: Polity.
  22. Esposito, Roberto. 2013a. Due: La macchina della teologia politica e il posto del pensiero. Torino: Einaudi.
  23. Esposito, Roberto. 2014. “La structure métapolitique de l’occident.” Les Études philosophiques 4(111): 497–505.
  24. Foucault, Michel. 1984. “Nietzsche, Genealogy, History.” In The Foucault Reader, ed. Paul Rabinow. New York: Pantheon Books.
  25. Mościcki, Paweł. 2012. Idea potencjalności: Możliwość filozofii według Giorgio Agambena. Warszawa: Instytut Badań Literackich.
  26. Scattola, Mario. 2011. Teologia polityczna. Trans. Paweł Borkowski. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.
  27. Schmitt, Carl. 2008. Political Theology II: The Myth of the Closure of Any Political Theology. Trans. Michael Hoelzl, Graham Ward. Cambridge: Polity.
  28. Toscano, Alberto. 2011. “Divine Management: Critical Remarks on Giorgio Agamben’s The Kingdom and the Glory.” Angelaki 16(3): 125–136.