Diagnoza bez rozwiązania – Agamben i Esposito

Main Article Content

Mateusz Burzyk

Abstrakt

Artykuł problematyzuje sposób, w jaki Giorgio Agamben rozprawia się z paradygmatem teologii politycznej w swoim cyklu Homo sacer. Autor porównuje koncepcje Agambena z tymi, które w ostatnich latach zaproponował Roberto Esposito – myśliciel, który wydaje się mieć wiele wspólnego z Agambenem. W rzeczywistości jednak, wybierając inną strategię intelektualną, idee Esposita mogą zostać użyte jako krytyczne narzędzia przeciwko niektórym aspektom projektu Agambena (np. przeciwko koncepcji profanacji). Wbrew deklaracjom Agambena oraz bezprecedensowego zasięgu i głębi jego studiów (a raczej: właśnie z powodu tychże), nie jest on w stanie zaproponować drogi wyjścia z reżimu teologii politycznej. Autor stara się udowodnić powyższą tezą, analizując terminologiczny poziom koncepcji Agambena, kierunek rozwoju jego myśli oraz sposób prowadzenia przez niego badań genealogicznych. W efekcie projekt Homo sacer zaczyna przypominać niemy język tego, co impolityczne.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
TEOLOGIE EKONOMICZNE
Biogram autora

Mateusz Burzyk, Katedra Filozofii Polityki Instytut Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych UJ Piłsudskiego 13 (pok. 209) 31-109 Kraków

Doktorant w Katedrze Polityki Instytutu Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych UJ, redaktor miesięcznika Znak, tłumacz Pojęć politycznych Roberta Esposito na język polski.

Bibliografia

  1. Agamben, Giorgio. 2011. The Kingdom and the Glory: For a Theological Genealogy of Economy and Government (Homo Sacer II, 2). Trans. Lorenzo Chiesa (with Matteo Mandarini). Stanford: Stanford University Press.
  2. Agamben, Giorgio. 1993. The Coming Community. Trans. Michael Hardt. Minneapolis: University of Minnesota Press.
  3. Agamben, Giorgio. 1998. Homo sacer: Sovereign Power and Bare Life. Trans. Daniel Heller-Roazen. Stanford: Stanford University Press.
  4. Agamben, Giorgio. 2005. State of Exception. Trans. Kevin Attel. Chicago: The University of Chicago Press.
  5. Agamben, Giorgio. 2005a. “Movement.” Uni.Nomade: Seminar ‘War and Democracy.’ Trans. Arianna Bove.
  6. http://www.egs.edu/faculty/giorgio-agamben/articles/movement/.
  7. Agamben, Giorgio. 2005b. The Time That Remains: A Commentary on the Letter to the Romans. Trans. Patricia Dailey. Stanford: Stanford University Press.
  8. Agamben, Giorgio. 2007. Profanations. Trans. Jeff Fort. New York: Zone Books.
  9. Agamben, Giorgio. 2009. “What is an Apparatus?” and Other Essays. Trans. David Kishik, Stefan Padatella. Stanford: Stanford University Press.
  10. Agamben, Giorgio. 2010a. Nudities. Trans. David Kishik, Stefan Pedatella, Standford: Stanford University Press.
  11. Agamben, Giorgio. 2010b. Od teologii politycznej do teologii ekonomicznej: Rozmawia Gianluca Sacco. Trans. Paweł Mościcki. In Agamben: Przewodnik Krytyki Politycznej, eds. Mikołaj Ratajczak, Krystian Szadkowski. Warszawa: Wydawnictwo Krytyki Politycznej.
  12. Agamben, Giorgio. 2013. The Highest Poverty. Monastic Rules and the Form-of-Life. Trans. Adam Kotsko. Stanford: Stanford UP.
  13. Agamben, Giorgio. 2014. Thought is the Courage of Hopelessness: An Interview with Juliette Cerf. http://www.versobooks.com/blogs/1612-thought-is-the-courage-of-hopelessness-an-interview-with-philosopher-giorgio-agamben?utm_content=bufferbaa66&utm_medium=social&utm_source=facebook.com&utm_campaign=buffer.
  14. Agamben, Giorgio. no date. Papież jest świeckim kapłanem: Interview with Abu Bakr Rieger (“Literaturen”), trans. Mikołaj Ratajczak. Praktyka Teoretyczna. http://www.praktykateoretyczna.pl/agamben-papiez-jest-swieckim-kaplanem/.
  15. Benjamin, Walter. 1996. Capitalism as Religion. Trans. Rodney Livingstone. In Selected Writings: 1913-1926. Vol. 1, eds. Marcus Bullock, Michael W. Jennings. Cambridge: Harvard University Press.
  16. de la Durantaye, Leland. 2009. Giorgio Agamben: A Critical Introduction. Stanford: Stanford University Press.
  17. Esposito, Robert. 2013b. “Nowa filozofia wspólnoty, nowa polityka życia.” An interview with Mateusz Burzyk and Mikołaj Ratajczak. Przegląd Polityczny 121/122: 54–60.
  18. Esposito, Roberto. 2005. Catégories de l’impolitique. Trans. Nathalie le Lirzin. Paris: Seuil.
  19. Esposito, Roberto. 2010. Communitas: The Origin and the Destiny of Community. Trans. Timothy Campbell. Stanford: Stanford University Press.
  20. Esposito, Roberto. 2012a. Living Thought: The Origin and Actuality of Italian Philosophy. Trans. Zakiya Hanafi. Stanford: Stanford University Press.
  21. Esposito, Roberto. 2012b. Third Person: Politics of Life and Philosophy of the Impersonal. Trans. Zakiya Hanafi. Cambridge–Malden: Polity.
  22. Esposito, Roberto. 2013a. Due: La macchina della teologia politica e il posto del pensiero. Torino: Einaudi.
  23. Esposito, Roberto. 2014. “La structure métapolitique de l’occident.” Les Études philosophiques 4(111): 497–505.
  24. Foucault, Michel. 1984. “Nietzsche, Genealogy, History.” In The Foucault Reader, ed. Paul Rabinow. New York: Pantheon Books.
  25. Mościcki, Paweł. 2012. Idea potencjalności: Możliwość filozofii według Giorgio Agambena. Warszawa: Instytut Badań Literackich.
  26. Scattola, Mario. 2011. Teologia polityczna. Trans. Paweł Borkowski. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.
  27. Schmitt, Carl. 2008. Political Theology II: The Myth of the Closure of Any Political Theology. Trans. Michael Hoelzl, Graham Ward. Cambridge: Polity.
  28. Toscano, Alberto. 2011. “Divine Management: Critical Remarks on Giorgio Agamben’s The Kingdom and the Glory.” Angelaki 16(3): 125–136.