Bramy raju

Main Article Content

Jacques Rancière

Abstrakt

Tekst jest rozdziałem wydanej w roku 1981 książki La nuit des proletaires, będącej rozszerzoną wersją rozprawy doktorskiej Jacquesa Rancière’a. Kwestia emancypacji robotników w okresie następującym po porażce rewolucyjnego zrywu w lipcu 1830 roku stanowi centralny problem tekstu. Autor nie komentuje jednak toczonych ówcześnie walk o władzę. Emancypacja ujęta zostaje tu od strony wysiłków podejmowanych na polu estetyki. Estetyczna identyfikacja, ludowe widowiska, oddolna prasa, dobór lektur czy nawet wystrój mieszkania przedstawiane tu są jako pełnoprawne narzędzia emancypacyjnych starań. Rancière pokazuje, że robotnicza kultura, jakkolwiek synkretyczna i pełna zapożyczeń, okazywała się wystarczająco subwersywna, by skutecznie przekraczać klasowe podziały.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Rancière, J. (2017). Bramy raju. Praktyka Teoretyczna, 23(1), 132-159. https://doi.org/10.14746/prt.2017.1.5
Dział
AUTONOMIA PROLETARIATU
Biogram autora

Jacques Rancière

Jacques Rancière - francuski filozof, emerytowany profesor uniwersytetu Paris VIII Saint-Denis. Jeden z najszerzej komentowanych obecnie myślicieli. Jego pierwszą publikacją była napisana wspólnie z innymi naukowcami (pod kierunkiem Louisa Althussera) praca Czytanie „Kapitału”, która dokonała ważnego przełomu w recepcji myśli marksistowskiej. Poza tym jest autorem: Le maître ignorant: Cinq leçons sur lʼémancipation intellectuelle (1987), Na brzegach politycznego (1990, pl. 2009), La mésentente: politique et philosophie (1995), La chair des mots: politique de l’écriture (1998), Dzielenie postrzegalnego (2000, pl. 2007), Malaise dans l’esthétique (2004). Rancière jest uważany za jednego z najciekawszych współczesnych filozofów zajmujących się zarówno filozofią polityki, jak i teoretycznymi oraz historycznymi kontekstami sztuki.

Bibliografia

  1. Béranger, Charles. 1832. „LʼÉmeute”. Le Travail 9 juin.
  2. Bertaut. A. 1841. „Au Peuple”. La Ruche populaire févr.
  3. Canneva, Augustin. 1838. Livre du tailleur, guide complet du tracé, de la coupe et de la façon des vetêments. Suivi de lʼHygiene du tailleur par M. Monneret. Paris: Pagnerre.
  4. Commissaire, Sébastien. 1888. Mémoires et Souvenirs. Lyon: Meton.
  5. Couannon. 1852. Le Parfait Tailleur. Paris.
  6. Couannon. 1837, 1838. Journal des Merchands Tailleurs juill. 1837, janv. 1838.
  7. David, Claude. 1848. Organisation du travail, Moyen d’obtenir pour chaque travailleur, à l’âge de 55 ans, une pension de mille francs par an. Paris.
  8. Décembre, Joseph i Edmond Alonnier. 1862. Typographes et gens de lettres. Paris: Plein Chant.
  9. Decoux, Alexandre. 1835. Jean-Jacques compris par les tailleurs ou Bonheur de tout ce qui peut coudre, aidé par la philanthropie. Paris.
  10. Deluc. Projet dʼassociation des tailleurs de Bordeaux. A.N., F 12/4631.
  11. Fanfernot, Julie. 1833. LʼÉtincelle. Paris: Prospectus.
  12. Fonds Enfantin, Ms.: 7815, 7816, 7728, 7757.
  13. Gilland, Jérôme-Pierre. 1850. „Biographie des hommes obscurs. André Troncin”. La Feuille du village 28 nov.
  14. Gilland, Jérôme-Pierre. 1851. „Biographie des hommes illustres. Agricol Perdiguier”. La Feuille du village 3 avr.
  15. Gilland, Jérôme-Pierre. 1850. „Biographie des hommes obscurs. André Troncin”. La Feuille du village 12 déc. 1850.
  16. Gilland, Jérôme-Pierre. 1851. „Biographie des hommes obscurs. Adolphe Boyer”. La Feuille du village 13 févr. 1851.
  17. Grignon. 1833. Réflexions dʼun ouvrier tailleur sur la misère des ouvriers en général la durée des journées de travail, le taux des salaires, les parrorts actuellement établis entre les ouvriers et les maitres dʼateliers, sur la nécessité des associations dʼouvriers, comme moyen dʼaméliorer leur condition. Paris.
  18. Jay, Emile. 1851. „Visite aux associations”. Le Bien-Être universel 3 août.
  19. LʼArtisan oct. 1842.
  20. La Fashion 20 avr. 1842.
  21. La Fashion 20 août 1842.
  22. La Fashion déc. 1841.
  23. Lachambeaudie, Pierre. 1864. „Le déjeuner à lʼécole”. W Cent fables. Paris: Pagnerre.
  24. Ladimir, Jules. 1840. „Le compositeur typographe”. W Les Français peints par eux-męmes. Paris: Curmer.
  25. Leneveux, Henri-Charles. Le Travail manuel en France. Paris: G. Baillière.
  26. Leroux, Jules. 1833. Aux ouvriers typographes. De la nécessité de fonder une association ayant pour but de rendre les ouvriers propriétaires des instruments de travail. Paris: L.E. Herhan.
  27. Perdiguier, Agricol. 1914. Mémoires dʼun compagnon. Paris.
  28. Petycja ebenistów. A.N., F 12/4636.
  29. Proudhon, Pierre-Joseph. 1858. De la Justice dans la Révolution et dans et dans l’Église. Paris: Garnier.
  30. Proudhon, Pierre-Joseph. 1875. Correspondance. T. I–II. Paris: Lacroix.
  31. „Spectacles populaires”. 1831. Le Globe 28 oct.
  32. Voilquin, Suzanne. 1978. Souvenirs dʼune fille du peuple. Paris: F. Maspéro.
  33. Vinçard, Jules. 1879. Mémoires épisodiques dʼun vieux chansonnier saint-simonien. Paris: E. Dentu.
  34. Vinçard, Pierre. 1849. „Les ouvriers tailleurs”. Le travail affranchi 7 janv.
  35. Vinçard, Pierre. 1851. Les Ouvriers de Paris. Paris: Gosselin.