Abstract
The hegemony of the Chaonians in ancient Epirus has been a long-disputed question in scholarship. Strabo's brief testimony, attributing a position of supremacy to the Chaonians before it passed to the Molossians, was explained by Treidler through proximity to the colonies of Apollonia and Orikos, by Klotsch through the influence of nearby Korkyra, while Franke doubted the Chaonian hegemony altogether. None of these interpretations fully exploits the available source material.
This article aims to establish the historical reality of Chaonian hegemony and to identify its economic foundations. The study draws on ancient sources - Thucydides, Strabo, Pseudo-Aristotle, Pliny, Appian, Hecataeus, Proxenus, Stephanus of Byzantium, Hesiod, and Varro - combining philological source criticism with analysis of the geographical and economic conditions in Epirus.
The analysis shows that livestock breeding - particularly cattle-rearing and the associated pasture-based transhumance - constituted the principal economic occupation of all Epirote tribes.
The Chaonians held decisive advantages in this regard: their territory of Kestrenia was renowned for the so-called Lariner herd, counted among the finest grazing lands of ancient Epirus, and also possessed its own salt springs in Chaonia. The salt supply held exceptional economic and political importance for pastoral economies - disputes over salt could lead to inter-tribal warfare, as attested by Pseudo-Aristotle and Strabo for the Illyrian tribes of the Autariatae and Ardiaei. The Chaonians also benefited from a favorable geographic position for commodity exchange between the coastal zone and the hinterland, and from an advanced political constitution that replaced tribal monarchy with the institution of annually elected Prostatai. The register preserved by Proxenus indicates that the Chaonians exercised control over a series of neighboring tribes. The Chaonian hegemony most likely dates to the second half of the 5th century BCE.
References
Aelianus (1887) Varia historia. Ed. R. Hercher. Lipsiae: In aedibus B.G. Teubneri.
Appianus (1962) Historia Romana. Vol. 1: Prooemium, Iberica, Annibaica, Libyca, Illyrica, Syriaca, Mithridatica, Fragmenta. Eds P. Viereck and A.G. Roos. Lipsiae: In aedibus B.G. Teubneri. DOI: https://doi.org/10.1515/9783110294385
Arrianus (1907) Anabasis Alexandri. Ed. A.G. Roos. Lipsiae: In aedibus B.G. Teubneri.
Athenaeus (1957) The Deipnosophists. Ed. and trans. C.B. Gulick. 7 vols. Cambridge, MA: Harvard University Press; London: William Heinemann.
Etymologicon Magnum, seu verius lexicon saepissime vocabulorum origines indagans (1962). Ed. T. Gaisford. Amsterdam: Adolf M. Hakkert.
Hecataeus Milesius (1954) Hecataei Milesii fragmenta. Ed. G. Nenci. Firenze: La Nuova Italia.
Herodotus (1932–1954) Histoires. Ed. and trans. P.-E. Legrand. 9 vols, with introduction and analytical index. Paris: Les Belles Lettres.
Hesiodus (1840) Hesiodi, Eumeli, Cinaethonis, Asii et Carminis Naupactii fragmenta. Ed. G. Marckscheffel. Lipsiae: Sumptibus F.C.G. Vogelii.
Hesychius Alexandrinus (1867) Lexicon. Ed. M. Schmidt. 2nd edn. Jenae: Sumptibus Hermanni Dufftii, Libraria Maukiana.
Homerus (1910–1911) Ilias. Ed. W. Dindorf, 5th corrected edn revised by C. Hentze. 2 vols. Lipsiae: In aedibus B.G. Teubneri.
Homerus (1925) Odyssea. Ed. W. Dindorf, revised by C. Hentze. 2 vols. Lipsiae: In aedibus B.G. Teubneri.
Livius, T. (1906) Ab urbe condita libri. Part 6: Fragmenta et index. Eds W. Weissenborn and M. Müller. Lipsiae: In aedibus B.G. Teubneri.
Müller, C. and Müller, T. (eds) (1878–1885) Fragmenta Historicorum Graecorum. 5 vols. Parisiis: Editore Ambrosio Firmin-Didot.
Pausanias (1903) Graeciae descriptio. Ed. F. Spiro. 3 vols. Lipsiae: In aedibus B.G. Teubneri.
Plinius Secundus, C. (1871) Naturalis historia. Vol. 4: Libri XXIII–XXXI. Ed. D. Detlefsen. Berolini: Apud Weidmannos.
Stephanus Byzantinus (1849) Ethnicorum quae supersunt. Ed. A. Meineke. Berolini: Impensis G. Reimeri.
Strabo (1913) Geographica. Ed. A. Meineke. 3 vols. Lipsiae: Sumptibus et typis B.G. Teubneri.
Suidas (1853) Lexicon Graece et Latine. Ed. G. Bernhardy. 2 vols. Halis and Brunsvigae: Sumptibus Schwetschkiorum.
Thucydides (1942) Historiae. Eds H. Stuart Jones and J.E. Powell. 2 vols. Oxonii: E Typographeo Clarendoniano.
Varro, M.T. (1889) Rerum rusticarum libri tres. Ed. H. Keil. Lipsiae: In aedibus B.G. Teubneri.
Westermann, A. (ed.) (1839) Paradoxographoi: Scriptores rerum mirabilium Graeci. Brunsvigae: Sumptum fecit Georgius Westermann.
Clark, J.G.D. (1957) Europa przedhistoryczna. Podstawy gospodarcze. Kostrzewski. J. (transl.) Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
Dakaris, S.I. (1957) ‘Symbole eis ten topographian tes archaias Epeirou’, Archaiologike Ephemeris, 1957, pp. 88–113.
Degmedžić, I. (1961) ‘Amantini. Prilog proučavanju ilirskih migracija’, Vjesnik Arheološkog muzeja u Zagrebu, 3rd series, 2, pp. 139–180.
Franke, P.R. (1955) Alt-Epirus und das Königtum der Molosser. Kallmünz: Verlag Michael Lassleben.
Franke, P.R. (1961) Die antiken Münzen von Epirus. Vol. 1: Poleis, Stämme und epirotischer Bund bis 27 v. Chr. Wiesbaden: Franz Steiner Verlag.
Hirschfeld, G. (1895) ‘Apollonia 1’, in Wissowa, G. (ed.) Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft. Vol. II,1. Stuttgart: J.B. Metzler, cols 111–113.
Isidorov, C.G. (1955) Klima e Shqipërisë. Tiranë: Instituti i Shkencave, Drejtoria e Shërbimit Hidrometeorologjik.
Ivánka, E. von (1950) ‘Berghirtentum und Staatenbildung im antiken und mittelalterlichen Balkan’, Saeculum, 1, pp. 349–361. DOI: https://doi.org/10.7788/saeculum-1950-0116
Jacoby, F. (1923–1958) Die Fragmente der griechischen Historiker. Parts I–III. Berlin: Weidmann; Leiden: E.J. Brill.
Klotzsch, C. (1911) Epirotische Geschichte bis zum Jahre 280 v. Chr. Berlin: Weidmannsche Buchhandlung.
Krahe, H. (1955) Die Sprache der Illyrier. Vol. 1: Die Quellen. Wiesbaden: Otto Harrassowitz.
Mayer, A. (1957) Die Sprache der alten Illyrier. Vol. 1: Einleitung. Wörterbuch der illyrischen Sprachreste. Wien: Rudolf M. Rohrer.
Niese, B. (1888) ‘Die Chroniken des Hellanikos’, Hermes, 23(1), pp. 81–91.
Nilsson, M.P. (1909) Studien zur Geschichte des alten Epeiros. Lund: H. Ohlsson.
Oberhummer, E. (1948) ‘Tymphaia’, in Ziegler, K. (ed.) Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft. Vol. VII A,2. Stuttgart: Alfred Druckenmüller, col. 1754.
Pająkowski, W. (1967) ‘Bylliones’, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Historia, 7, pp. 119–141.
Pape, W. and Benseler, G.E. (1875) Wörterbuch der griechischen Eigennamen. 3rd edn. 2 vols. Braunschweig: Friedrich Vieweg und Sohn.
Petera, J. (1962) ‘Wędrówki pasterzy Aromunów w Albanii’, Etnografia Polska, 6, pp. 192–201.
Philippson, A. and Kirsten, E. (1956) Die griechischen Landschaften. Eine Landeskunde. Vol. 2, Part 1: Der Nordwesten der griechischen Halbinsel: Epirus und der Pindos. Nebst einem Anhang: Beiträge zur historischen Landeskunde von Epirus und Kerkyra. Frankfurt am Main: Vittorio Klostermann.
Schmidt, J. (1949) ‘Parauaioi’, in Ziegler, K. (ed.) Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft. Vol. XVIII,4. Stuttgart: Alfred Druckenmüller, cols 1412–1415.
Thomson, G. (1958) Egea prehistoryczna. Translated by A. Dębnicki. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
Tomaschek, W. (1894) ‘Amantia 2’, in Wissowa, G. (ed.) Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft. Vol. I,2. Stuttgart: J.B. Metzler, cols 1724–1725.
Treidler, H. (1917) Epirus im Altertum. Studien zur historischen Topographie. Leipzig: Universität Leipzig, unpublished doctoral dissertation.
Ugolini, L.M. (1935) ‘L’acropoli di Amantia’, Atti della Reale Accademia Nazionale dei Lincei. Rendiconti della Classe di Scienze Morali, Storiche e Filologiche, 6th series, 11, pp. 10–41.
Wilgat, T. (1962) ‘Régime des cours d’eau d’Albanie’, Przegląd Geograficzny, 34(1), pp. 25–74.
License
Copyright
© by Adam Mickiewicz University, Faculty of History, Poznań, 1969
OPEN ACCESS