Wpływ „czynnika chińskiego” na bezpieczeństwo systemu medialnego Tajwanu jako przykład zjawiska „prywatyzacji i outsourcingu” cenzury i propagandy w erze cyfrowej

Main Article Content

Jędrzej Skrzypczak

Abstrakt

Celem badawczym niniejszego opracowania jest analiza stanu bezpieczeństwa systemu medialnego Tajwanu. Główną hipotezą pracy jest założenie, że w ostatnim okresie dostrzec można zaplanowaną i celową strategię wywierania przez CHRL na różnych płaszczyznach i różnymi metodami wpływu na system medialny Tajwanu. Podejście określane bywa w literaturze jako komercjalizacja i outsourcing cenzury lub propagandy. W rezultacie dochodzi dodatkowo do upowszechnienia autocenzury. Stawia się także pytania badawcze dotyczące metod i strategii wpływu czynnika chińskiego na system medialny Tajwanu, w tym dotyczące zjawiska tzw. komercjalizacji i outsourcingu propagandy. Polegać to miałoby na „zlecaniu” przez określone państwowe instytucje i agendy lub podmioty zależne, często z sektora prywatnego, niekiedy umiejscowione w innych krajach, celowego działania prowadzącego do rozpowszechniania i promowania określonych poglądów i idei, korzystnych dla zleceniodawcy takich działań. Strategię taką możemy określić jako pewien typ inwazji, tyle że nie zewnętrznej i dokonywanej nie środkami siłowymi, a od środka, poprzez „serca i umysły” obywateli tego państwa. Para- doks polegać może na tym, że tego rodzaju strategia okazuje się skuteczna wobec demokratycznych systemów medialnych hołdujących zasadzie wolności słowa. Jak próbuje się wykazać, ów „czynnik chiński” w systemie medialnym Tajwanu, okazuje się coraz bardziej obecny w pejzażu medialnym tego kraju, a jego efektywność może spowodować bardzo poważne konsekwencje i to nie tylko w systemie medialnym, ale i systemie politycznym Republiki Chińskiej na Tajwanie. Artykuł próbuje także poddać analizie jakie strategie i środki należy podejmować, aby przeciwdziałać tego typu zagrożeniom i jakie środki są w tym zakresie najbardziej efektywne. Przygotowując pracę skorzystano z wielu metod badawczych, w tym z metody wnioskowań indukcyjnych i dedukcyjnych, metody historycznej, szkicując tło historyczne dla istotnych przemian społecznych i politycznych na Tajwanie, metodę analizy instytucjonalno-prawnej, próbując wyjaśnić wpływ instytucji prawnych na określone zjawiska społeczne, metodę egze- gezy tekstu prawnego oraz metodę statystyczną, opisując system medialny Tajwanu.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Skrzypczak, J. (2019). Wpływ „czynnika chińskiego” na bezpieczeństwo systemu medialnego Tajwanu jako przykład zjawiska „prywatyzacji i outsourcingu” cenzury i propagandy w erze cyfrowej. Przegląd Strategiczny, (12), 353-365. https://doi.org/10.14746/ps.2019.1.22
Dział
MEDIA AND HUMAN ASPECTS OF SECURITY
Biogram autora

Jędrzej Skrzypczak, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza

Jędrzej SKRZYPCZAK – Head of Department of Press Systems and Press Law, Faculty of Political Science and Journalism, Adam Mickiewicz University, attorney at law. From 2015 to 2017, provided expert advice to the Polish team on the project „Media Pluralism Monitor”, at the Centre for Media Pluralism and Media Freedom – Robert Schuman Centre for Advanced Studies European University Institute. Member of the International Political Science Association (Research Committee 26 – Human Rights and RC 26 treasurer for the term 2016–2018), the American Political Science Association and Vice President of the Polish Press Law Association. Author, co-author or co-editor of over one hundred papers, chapters in books and scientific journals and monographs focused on freedom of speech, media policy and protection of human right especially in the light of the development of media and medical technologies.

Bibliografia

  1. Adamowski J. (2008), System medialny Stanów Zjednczonych in: Wybrane zagraniczne systemy medialne, (ed.) J. Adamowski, Warszawa.
  2. Bączek P. (2005), Zagrożenia informacyjne a bezpieczeństwo Państwa Polskiego, Toruń.
  3. Chai Winberg (2000), The transformation of the mass media in Taiwan since 1950: Introduction, “Asian Affairs, an American Review”, No. 27, 3.
  4. CHANG Chin-Hwa (2011), Analysis of the News Placement and Coverage of Three Chinese Buying Groups by Taiwan’s Four Main Newspapers from the Perspective of van Dijk’s Discourse and Manipulation Theory, “Chinese Journal of Communication Research”, No. 20.
  5. CHANG Chin-Hwa (2015), How Different Newspapers Cover Xingjian Conflicts from Human Right Perspective? A Frame Analysis of 10 Newspapers from Taiwan, Hong Kong, Mainland China, Britain and Unites States, “Mass Communication Research”, No. 125.
  6. CHANG Mau-Kuei (2011), Advocating of the Perspective of ‘China Impact Studies’, “Taiwanese Sociological Association Communication”, No. 72.
  7. CHEN Ping-Hung (2006), Market Entry Modes and Determinants of Taiwanese Media Firms into Mainland China, “Mass Communication Research”, No. 89.
  8. Chien-Jung Hsu (2018), China’s Influence on Taiwan’s Media, “Asian Survey”, Vol. 54.
  9. Cook S. (2013), The Long Shadow of Chinese Censorship: How the Communist Party’s Media Restrictions Affect News Outlets Around the World, The Center for International Media Assistance, National Endowment for Democracy, Washington, DC.
  10. Fu-Lan Lee (2014), An Introduction to the History of Taiwan, “Gdańskie Studia Azji Wschodniej”, nr 5.
  11. Gawlikowski K. (2004), Taiwan: Spory o status wyspy i procesy transformacji, in: Azja Wschodnia na przełomie XX i XIX wieku. Studia i szkice. Przemiany polityczne i społeczne. Stosunki międzynarodowe i gospodarcze, (eds.) K. Gawlikowski, M. Ławacz, Warszawa.
  12. Hallin D. C., Mancini P. ( 2007), Systemy medialne. Trzy modele mediów i polityki w ujęciu porównawczym, Kraków.
  13. HSU Chien-Jung (2014), China’s Influence on Taiwan’s Media, “Asian Survey”, No. 54(3).
  14. Huang Jaw-Nian (2017), The China Factor in Taiwan’s Media, Outsourcing Chinese Censorship Abroad, “China Perspectives”, No. 3.
  15. HUNG Yao-nan, YANG Hsiu-Jing, CHEN Chun-Wei (2014), How Did China Factor Influence Taiwanese Media?, Graduate Institute of National Development, National Taiwan University, Taipei.
  16. Istenič S. (2012), The Role of Media in Democratic Consolidation of Taiwan and Slovenia, “Asian and African Studies” XVI, No. 2.
  17. Jaw-Nian Huang (2017), The China Factor in Taiwan’s Media: Outsourcing Chinese Censorship Abroad, “China Perspectives; Wanchai”, Issue 3.
  18. Jia-wei Liu (2016), Political Unification and Independence in the Media: The Case of Taiwan, “Athens Journal of Mass Media and Communications”, Vol. 2, Issue 2.
  19. KAWAKAMI Momoko (2015), Political Permeation under the Market Mechanism: The Mechanisms of China’s Influence in the Taiwanese Media Industry, “Taiwanese Sociological Association Communication”, No. 83.
  20. Kuldip Roy Rampal (2011), The Media’s ‘Public Sphere’ for Civil Society in Taiwan’s Democratic Consolidation, “Taiwan Journal of Democracy”, Vol. 7, No. 2.
  21. Kurlantzick J., Link P. (2009), China: Resilient, Sophisticated Authoritarianism, in: Undermining Democracy: 21st Century Authoritarians, (ed.) C. Walker, Freedom House, Washington, DC.
  22. Kurlantzick J. (2013), Democracy in Retreat: The Revolt of the Middle Class and the Worldwide Decline of Representative Government, Yale University Press.
  23. Lihyun Lin (2017), Digital News Report, Taiwan, http://www.digitalnewsreport.org/survey/2017/taiwan-2017/#fn-6165-1.
  24. Lihyun Lin (2018), Digital News Report, Taiwan, http://www.digitalnewsreport.org/survey/2018/taiwan-2018/.
  25. Lumley F. A. (1976), The Republic of China under Chiang Kai-shek, London.
  26. Link P. (2002), The Anaconda in the Chandelier: Chinese Censorship Today, “The New York Review of Books”, April, No. 11.
  27. Ngok M. A. (2007), State-Press Relationship in Post-1997 Hong Kong: Constant Negotiation Amidst Self-Restraint, “The China Quarterly”, No. 192.
  28. Madej M. (2009), Rewolucja informatyczna – istota, przejawy oraz wpływ na postrzeganie bezpieczeństwa państw i systemu międzynarodowego, in: Bezpieczeństwo teleinformatyczne państwa, (eds.) M. Madej, M. Terlikowski, Warszawa.
  29. Metzler J. J. (2017), Taiwan’s Transformation, 1895 to the Present, New York.
  30. Nathan A. J. (2015), China’s Challenge, “Journal of Democracy”, No. 26(1).
  31. Pillsbury M. (2015), The Hundred-Year Marathon: China’s Secret Strategy to Replace America as the Global Superpower, New York.
  32. Ping-Hung Chen (2002), Who Owns Cable Television? Media Ownership Concentration in Taiwan, “The Journal of Media Economics”, No. 15(1).
  33. Ping-Hung Chen (1999), Market concentration in Taiwan’s cable industry, “Media Asia”, No. 26 (4).
  34. Ping-Hung Chen (2002), The role of the state in shaping Taiwan’s cable television industry, “Media Asia”, No. 29 (1).
  35. Rawnsley Gary D. (2007), The Media and Democracy in China and Taiwan, “Taiwan Journal of Democracy”, Vol. 3, No. 1.
  36. Rawnsley M. Y. T. (2003), Communications of identity in Taiwan: from the February 28th incident to the Formosa Television Corporation, in: Political Communications in Greater China: The Construction and Reflection of Identity, eds. G. D. Rawnsley, M. Y. T. Rawnsley, London–New York.
  37. Sartori G. (1970), Concept Misinformation in Comparative Politics, “The American Political Science Review”, No. 64(4).
  38. Sciutto J. E. (1996), China’s Muffling of the Hong Kong Media, “Annals of the American Academy of Political and Social Science”, No. 547.
  39. Shiau Chyuan-jenq (2004), On the ‘Peaceful Rise’ of China, “Political Science Review”, No. 22.
  40. Shu-Chu Sarrina Li (2004), Market Competition and the Media Performance of Taiwan’s Cable Television Industry, “Journal of Media Economics”, No. 17(4).
  41. Shu-Chu Sarrina Li, Chin-Chih Chiang (2001), Market Competition and Programming Diversity: A Study on the TV Market in Taiwan, “The Journal of Media Economics”, No. 14(2).
  42. Skrzypczak J. (2015), What are new media, in: Professionalism in Journalism in the Era of New Media, (eds.) J. Sobczak, J. Skrzypczak, Berlin.
  43. Sławiński R. (2001), Historia Tajwanu, Warszawa.
  44. Sonczyk W. (2009), System medialny: zakres – struktura – definicja, “Studia Medioznawcze”, nr 3 (38).
  45. Suchorzewska A. (2010), Ochrona prawna systemów informatycznych wobec zagrożenia cyberterroryzmem, Warszawa.
  46. Tao Seng-ping, Lin I-chin (2007), Zhonggong dui wo yulunzhan zhi lilun quxiang yu yunyong zhi yanjiu (PRC’s warfare of propaganda and public opinion against the ROC: A theoretical perspective and applied analysis), “Fuxinggang Xuebao (Fu Hasing Kang) Academic Journal”, No. 89.
  47. Tay S. (2000), Democracy and the media in ESEAN and Asia, “Media Asia” 27, No. 4.
  48. Terlikowski M. (2009), Bezpieczeństwo teleinformatyczne państwa a podmioty pozapaństwowe. Haking, haktywizm i cyberterroryzm, in: Bezpieczeństwo teleinformatyczne państwa, (eds.) M. Madej, M. Terlikowski, Warszawa.
  49. TUNG Chen-Yua (2011), The Cross-Strait Economic Cooperation Framework Agreement: Controversy and Effects, “Journal of National Development Studies” 11(1).
  50. Wei Ran, Leung Louis (1999), The growth of news media and political communication in China and Asia, “Media Asia”, No. 26 (2).
  51. WU Jieh-min (2012), The Third View of China, Rive Gauche, Taipei, Taiwan.
  52. WU Jieh-min (2015), The China Factor and Its Local Collaboration Mechanisms: An Analytical Framework, “Taiwanese Sociological Association Communication”, No. 83.
  53. WU Jieh-min (2016), The China Factor in Taiwan: Impact and Response, in: Handbook of Modern Taiwan Politics and Society, (ed.) G. Schubert, New York.