Subkultura "szalikowców" a bezpieczeństwo imprez sportowych

Main Article Content

Stanisław Zakrzewski

Abstrakt

Ażeby widowisko sportowe było bezpieczne, muszą być spełnione trzy podstawowe warunki: odpowiednio wyposażony stadion, profesjonalnie działające służby porządkowe i właściwie zachowująca się publiczność. Wśród widzów, zwłaszcza meczów piłkarskich, często zasiadają „szalikowcy”. Jest to subkultura, która potrafi być kreacyjna, ale niekiedy jest niebezpieczna, doprowadzając do zakłóceń widowiska sportowego. Walka z nimi, to przede wszystkim egzekwowanie prawa, a także prawidłowo działające systemy zabezpieczenia masowych imprez sportowych. To także współdziałanie policji z różnych państw, bowiem wraz z procesami integracji państw, integrują się także chuligani stadionowi, wywołując coraz częściej problemy przekraczające granice państw.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Zakrzewski, S. (2013). Subkultura "szalikowców" a bezpieczeństwo imprez sportowych. Przegląd Strategiczny, (2), 239-252. https://doi.org/10.14746/ps.2013.2.15
Dział
Bezpieczeństwo społeczno-ekonomiczne

Bibliografia

  1. Decyzja nr 57 Komendanta Głównego Policji z dnia 16 lutego 2005 roku w sprawie systemu gromadzenia i przetwarzania przez Policję informacji dotyczących bezpieczeństwa masowych imprez sportowych oraz udzielania informacji o osobach, wobec których orzeczono środek karny zakazu wstępu na imprezę masową, Dz. Urz. KGP, nr 6, poz. 22.
  2. Dudała J. (2004), Fani-chuligani. Rzecz o polskich kinolach, Warszawa.
  3. Europejska Konwencja w Sprawie Przemocy i Ekscesów Widzów w Czasie Imprez Sportowych, a w Szczególności Meczów Piłki Nożnej, sporządzona w Strasburgu dnia 19 sierpnia 1985 roku, Dz.U. 1995, nr 129, poz. 625.
  4. Hołyst B. (2007), Socjologia kryminalistyczna. Tom I, Warszawa.
  5. Hołyst B. (2007), Socjologia kryminalistyczna. Tom II, Warszawa.
  6. Krawczuk A. (1992), Poczet cesarzy bizantyjskich, Warszawa.
  7. Piotrowski P. (2003), Subkultury młodzieżowe. Aspekty psychospołeczne, Warszawa.
  8. Pływaczewski W. (2010), Zorganizowane formy przestępstwa na tle zjawiska tzw. przestępczości stadionowej, w: Przestępczość stadionowa. Etiologia. Fenomenologia. Przeciwdziałanie zjawisku, (red.) W. Pływaczewski, J. Kundelko, Szczytno.
  9. Prejs B. (2004), Bunt nie przemija. Bardzo podręczny słownik subkultur młodzieżowych, Katowice–Warszawa.
  10. Prejs B. (2010), Subkultury młodzieżowe. Bunt nie przemija, Katowice.
  11. Ustawa z dnia 20 marca 2009r. o bezpieczeństwie imprez masowych, Dz.U. , nr 62, poz. 504, z późn. zm.
  12. Zakrzewski S.P. (2012), Zjawiska patologii społecznej. Przyczyny – przebieg – skutki, Poznań.