Kultura polityczna systemu bezpieczeństwa narodowego

Main Article Content

Zenon Trejnis

Abstrakt

The political culture of security is an important factor of each national security system. The political culture term as an analytic conception of security issue still has its definition problems. There still exist three types of them: hostility culture discovered by Thomas Hobbes; rivalry culture found by John Locke; friendship and cooperation culture by Immanuel Kant. The transition from hostility security culture to the friendship culture needs: correlations, a sense of common fate and homogeneity.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
Trejnis, Z. (2013). Kultura polityczna systemu bezpieczeństwa narodowego. Przegląd Strategiczny, (1), 39-51. https://doi.org/10.14746/ps.2013.1.3
Dział
Teoria bezpieczeństwa - Kultura bezpieczeństwa

Referencje

  1. Adler E., Barnett M., A Framework for the Study of Security Communities, w: Security Communities, eds. E. Adler, M. Barnett, Cambridge 1998.
  2. Almond G. A., Powell G. B., Comparative Polities: A Development Approach, Boston 1966.
  3. Almond G. A., Verba S., The Civil Culture, Political Attitudes and Democracy In Five Nations, Princeton 1963.
  4. Arendt H., O kryzysie w kulturze i jego społecznej oraz politycznej doniosłości, w: Między czasem minionym a przyszłym. Osiem ćwiczeń z myśli politycznej, Warszawa 1993.
  5. Barnett M., Konstruktywizm społeczny, w: Globalizacja polityki światowej. Wprowadzenie do stosunków międzynarodowych, red. J. Baylis, S. Smith, Kraków 2008.
  6. Berger Th., Cultures of Antimilitarism. National Security in Germany and Japan, Baltimore 1998.
  7. Cieślarczyk M., Kultura bezpieczeństwa i obronności, Siedlce 2007.
  8. Czaja J., Kulturowe czynniki bezpieczeństwa, Kraków 2008.
  9. Dębiński M., Kultura polityczna i tożsamość w stosunkach transatlantyckich, w: Polska-Niemcy. Tożsamość i kryteria bezpieczeństwa w stosunkach transatlantyckich, red. S. Dębski, T. Jaskulowski, PISM, Warszawa 2005.
  10. Gnesotto N., Przyszłość Europy strategicznej, PISM, Warszawa 2012.
  11. Habermas J., Teoria działania komunikacyjnego, t. 1 i 2, Warszawa 1999 i 2002.
  12. Held D. , Czy można regulować globalizację, „Krytyka Polityczna” 2002, nr 2.
  13. Heywood A., Politologia, Warszawa 2006.
  14. Höffe O., Na drodze do światowej demokracji. Narodowa wioska globalna, „Tygodnik Powszechny”, 18.03.2001.
  15. Huntington S. P., Zderzenie cywilizacji i nowy kształt ładu światowego, Warszawa 1997.
  16. Kagan R., Potęga i raj. Ameryka i Europa w nowym porządku świata, Warszawa 2003.
  17. Katzenstein P., The Culture of National security, New York 1996.
  18. Lamentowicz W., Amerykański i europejski wariant atlantyckiej kultury strategicznej, w: Bezpieczeństwo międzynarodowe wyzwania i zagrożenia XXI wieku, red. P. Olszewski, T. Kapuśniak, W. Lizak, Radom 2009.
  19. Malinowski K., Kultura bezpieczeństwa narodowego: Koncepcja i możliwości zastosowania, w: Kultura bezpieczeństwa narodowego w Polsce i Niemczech, red. K. Malinowski, Poznań 2003.
  20. Snyder J., Myths of Empire: Domestic Politics and International Ambitions, Ithaca 1991.
  21. Snyder J., The Soviet Strategic Culture: Implications for Limited Nuclear Opitons, Santa Monica 1977.
  22. Swidler A., Culture In Astion: Symbol and Strategies, „American Sociological Review” 1986, Vol. 51.
  23. Toffler A., Toffler H., Wojna i antywojna, Warszawa 1997.
  24. Waltz K., Reflections on Theory of International Politics. A Response to my Critics, w: Neorealizm and its Critics, ed. R. Keohane, New York 1986.
  25. Wendt A., Społeczna teoria stosunków międzynarodowych, Warszawa 2008.
  26. Wendt A., Społeczna teoria stosunków międzynarodowych, Warszawa 2008.