ZAINTERESOWANIA JĘZYKOZNAWCZE ZYGMUNTA KRASIŃSKIEGO

Main Article Content

TADEUSZ LEWASZKIEWICZ

Abstrakt

Zygmunt Krasiński devoted much if his attention to the “philosophical” essence of the language and the origins of various tongues. His conjectures, based on speculative and mystic philosophy, are of no scientific importance; rather, they reflect the author’s strong attachment to religion. While not original, his views on the role of a mother tongue in preserving national identity are correct. The writer was interested in spelling and correct grammatical usage of the Polish language. He also focused on assessing the style of texts written in Polish and French. His views were hardly innovative, offering some value in comparison with the 19th century theory of style. Other language-related mentions: the sophistication of Juliusz Słowacki’s language and proposals of baby names based on “inspired” etymological ideas, are inconsequential.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Jak cytować
LEWASZKIEWICZ, T. (2020). ZAINTERESOWANIA JĘZYKOZNAWCZE ZYGMUNTA KRASIŃSKIEGO. Slavia Occidentalis, (77/1), 93-101. https://doi.org/10.14746/so.2020.77.6
Dział
Artykuły i rozprawy

Referencje

  1. L-D: Z. Krasiński, Sto listów do Delfiny. Wyboru dokonał i wstępem opatrzył J. Kot, Warszawa 1966.
  2. L-C I, II: Listy Zygmunta Krasińskiego do Augusta Cieszkowskiego z autografów wydał Józef Kallenbach, wstępem opatrzył Adam Żółtowski, t. I-II, Kraków 1912.
  3. Janion M., 1962, Zygmunt Krasiński. Debiut i dojrzałość, Warszawa.
  4. Jaskuła B., Judek C., Lewaszkiewicz K., Lewaszkiewicz T., 1982, Osobliwości leksykalne języka Ludwika Mierosławskiego (1814-1875), „Studia Polonistycznie UAM”, s. 37-60.
  5. Kurkowska H., 1950, Językoznawstwo natchnione, „Poradnik Językowy”, z. 2, s. 8-11.
  6. Lewaszkiewicz T., 2017, Pisarze, publicyści i tłumacze jako językoznawcy, kodyfikatorzy oraz reformatorzy języków słowiańskich, w: Literature and Social Change: A Voyage Through the History of Slavic Studies, ed. by L’. Matejko, Bratislava, s. 83-108.
  7. Lewaszkiewicz T., 2021, Słowotwórcze osobliwości leksykalne Zygmunta Krasińskiego w listach do Delfiny Potockiej (w druku).
  8. Lewaszkiewicz T., Walczak B., Zgółkowa H., 1984, Cyprian Kamil Norwid jako lingwista i filolog, „Studia Polonistyczne” XI/XII, s. 165-204.
  9. Papierkowski S.K., 1972, Stefan Żeromski jako znawca i miłośnik języka polskiego, w: S.K., Papierkowski, Z badań nad językiem i literaturą, Lublin, s. 158-217.
  10. Pihan A., 1990, Poglądy J. I. Kraszewskiego na język i jego praktyka pisarska, w: Język. Teoria. Dydaktyka, red. M. Preizner, Kielce, s. 103-113.
  11. Sokólska U., 2015, Język jako przedmiot refleksji w pismach Melchiora Wańkowicza, w: Język pisarzy: problemy metajęzyka i metatekstu, t. 6, red. T. Korpysz, A. Kozłowska, Warszawa, s. 183-197.
  12. Walczak B., 1998, Adama Mickiewicza Pomysły etymologiczne, w: Studia nad językiem Adama Mickiewicza, red. M. Białoskórska, L. Mariak, Szczecin, s. 113-126.
  13. Walczak B., 1999, Adam Mickiewicz o językach słowiańskich, „Poznańskie Spotkania Językoznawcze”, t. V, cz. 2, red. Z. Krążyńska i Z. Zagórski, Poznań, s. 105-115.