Serhij Żadan jako kronikarz wojny. Mozaikowy charakter zapisków dziennikowych Nad miastem powiewają nasze flagi

Abstrakt

Artykuł podejmuje aktualną i istotną tematykę współczesnego ukraińskiego pisarstwa wojennego. Koncentruje się na dziennikach wojennych Serhija Żadana jako przykładzie nowej formy literackiej dokumentującej doświadczenie pełnoskalowej agresji. Autorka analizuje mozaikową strukturę zapisków, zwraca uwagę na ich temporalną i przestrzenną organizację, funkcjonowanie podwójnego podmiotu narracyjnego, obraz miasta jako wspólnoty oraz mechanizmy konstruowania tożsamości narodowej w warunkach traumatycznego czasu. Celem artykułu jest ukazanie, w jaki sposób dziennik przekształca się w narzędzie świadectwa, pamięci i mobilizacji społecznej. Wyniki analizy dowodzą, że fragmentaryczna forma zapisków wiernie odzwierciedla autentyzm wojennego doświadczenia, zaś powracające motywy – ból, gniew, wiara i miłość – budują spójną wizję zbiorowej podmiotowości. We wnioskach podkreślono znaczenie dzienników Żadana jako ważnego dokumentu kulturowej i emocjonalnej historii współczesnej Ukrainy. Zastosowano metody analityczną i hermeneutyczną.