Formy imienne przymiotników twardotematowych we współczesnym języku czeskim – analiza korpusowa

Main Article Content

Milena Hebal-Jezierska

Abstrakt

Celem artykułu jest analiza form krótkich przymiotników w języku czeskim w kontekście ich złożonych odpowiedników. Materiał badawczy został zebrany z równoważnego korpusu języka czeskiego SYN2015. Przymiotniki imienne znajdują się pod względem statystycznym na marginesie języka czeskiego. Występują w konkretnych konstrukcjach gramatycznych i leksykalnych. Zajmują zatem stałe miejsce w systemie czeszczyzny. Są stosowane w wypowiedziach literackich, nie tylko książkowych, jak wskazują na to gramatyki języka czeskiego, ale nieraz także w potocznym języku literackim (np. a hotovo). Przymiotniki imienne najczęściej pełnią funkcję orzecznika lub predykatywu, rzadziej okolicznika, przydawki niekongruentnej lub członu samodzielnego. Część przymiotników imiennych występuje w ustalonych połączeniach językowych (np. pokud možno, buď tak laskav, buď zdráv).


 

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Dział
ARTYKUŁY I STUDIA
Biogram autora

Milena Hebal-Jezierska, Uniwersytet Warszawski

MI LE NA HEBAL-JEZIERSKA, dr, językoznawczyni, bohemistka, kierownik Zakładu Języków i Kultur Słowia ń skich, adiunkt w Instytucie Slawistyki Zachodniej i Południowej Uniwersytetu Warszawskiego. Główne zainteresowania naukowe: językoznawstwo czeskie, morfologia, semantyka, lingwistyka korpusowa (szczególnie metody opisu języka badanego na elektronicznych korpusach, zwłaszcza metody ilościowe oraz kolokacje). Ostatnio opublikowane prace: Słowa roku w czeskim dyskursie publicznym („Przegląd Humanistyczny” 2016), Derywacja nazwisk żeńskich pochodzenia obcego za pomocą końcówki -ová we współczesnej czes czyźnie („Komunikacja Specjalistyczna” 2017), Słowa roku w czeskim i polskim dyskursie publicznym (lata 2006–2017) („Tekst i Dyskurs” 2018), Komunikacja interkulturowa czesko-polska – zarysproblemat ki („Prace Filologiczne” 2019). E- mail: m.hebal-jezierska@uw.edu.pl.

Bibliografia

  1. Bańko Mirosław, 2002, Wykłady z polskiej fleksji, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Bartula Czesław, 1981, Podstawowe wiadomości z gramatyki staro-cerkiewno-słowiańskiej, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Mluvnice současné češtiny pod red. V. Cvrčka, 2010, Praha.
  4. Damborský Jiří, 1970, Podstawy gramatyki języka czeskiego, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
  5. Lamprecht Arnošt., Šlosar Dušan., Bauer Jaroslav, 1986, Historická mluvnice češtiny, Praha: Státní pedagogické nakladatelství.
  6. Kováříková Dominika, 2010, Přídavná jména (Adjektiva) w: Mluvnice současné češtiny Jak se píše a jak se mluví, red. Václav Cvrček, Karolinum Praha.
  7. Mluvnice češtiny (2), 1986, ved. red. Jan Petr, Praha: Academia.
  8. Nekula Marek, Rusínová Zdenka, Grepl Miroslav, Karlík Petr, 1995, Příruční mluvnice češtiny, Brno.
  9. Čechová Marie, Chloupek Jan, Krčmová Marie, Minářová Eva, 1997, Stylistika současné češtiny, Praha.