Owidiusz i mit o Argonautach

Abstrakt

Artykuł analizuje problem obecności i funkcji mitu o Argonautach w twórczości Owidiusza. Problem jest istotny dla badań nad recepcją mitologii greckiej w literaturze rzymskiej oraz nad sposobami jej reinterpretacji. Celem pracy jest ukazanie, w jaki sposób poeta wykorzystuje motyw wyprawy Jazona i postać Medei w różnych gatunkach literackich. Autorka stosuje analizę filologiczną i porównawczą tekstów Owidiusza, zwłaszcza Metamorfoz, Heroid oraz zaginionej tragedii Medea. Najważniejsze wyniki wskazują, że Owidiusz nie przedstawia mitu jednolicie, lecz rozwija jego różne wątki zależnie od kontekstu gatunkowego – od krótkich aluzji po rozbudowane narracje. Szczególną rolę odgrywa postać Medei, ukazana jako złożona psychologicznie bohaterka, w której splatają się miłość, namiętność i magia. Analiza wykazuje również silne wyeksponowanie elementu magicznego oraz zainteresowanie psychologią kobiecą, co stanowi cechę charakterystyczną twórczości Owidiusza. Wnioskiem jest stwierdzenie, że mit Argonautów pełni u poety funkcję uniwersalnego motywu literackiego, pozwalającego na eksplorację tematów miłości, zdrady i przemiany.