Kulturowe, religijne i społeczne granice dwóch wspólnot etnicznych a idea niepodległości Kosowa i Metochii

Abstrakt

W artykule podjęto problematykę granic kulturowych, religijnych i społecznych między dwiema głównymi wspólnotami etnicznymi z Kosowa i Metochii – Albańczykami oraz Serbami – w kontekście idei niepodległości tego regionu. Celem badania jest ukazanie, w jaki sposób odmienne tradycje religijne, modele kulturowe i doświadczenia historyczne ukształtowały tożsamość narodową dwóch wspólnot, wpływając na dynamikę konfliktu wokół idei niepodległości Kosowa. Autorka stawia pytanie, czy granice religijno-kulturowe stanowią przeszkodę nie do przezwyciężenia, czy też mogą stać się fundamentem porozumienia. Podstawą opracowania jest literatura przedmiotu – prace politologiczne i historyczne. Metoda badawcza opiera się na interpretacji porównawczej – zestawieniu narracji historyczno-kulturowych utożsamianych z opisywanymi grupami etnicznymi. Wnioski wskazują, że ze względu na odmienne podstawy identyfikacji wspólnotowej (dla kosowskich Albańczyków są to język i idea albańskości, dla Serbów prawosławie i mit kosowski), wielokulturowość Kosowa jawi się bardziej jako granica aniżeli most. Autorka wskazuje, iż procesy narodotwórcze i dążenia polityczne obu wspólnot wpisują się w szerszy kontekst bałkańskich napięć występujących między tradycją a integracją europejską.