Abstract
Georg Ostrogorski, autor klasycznej syntezy dziejów Bizancjum, napisał, że „heroiczny okres” historii Cesarstwa Bizantyńskiego rozpoczął się z początkiem panowania cesarza Herakliusza w 610 r., a zakończył wraz ze śmiercią cesarza Bazylego II Bułgarobójcy w 1025 r. Mając do czynienia z tak wyraźną deklaracją znakomitego poprzednika, profesor Angold nie miał łatwego zadania, pragnąc „ubrązowić” lata panowania sukcesorów tego wielkiego cesarza. Jak deklaruje na wstępie, jego książka jest w zasadzie polityczną historią Cesarstwa, nie pozostaje jednak na uboczu wobec problemów ekonomicznych i kulturowych ówczesnego świata bizantyńskiego.
License
© by Adam Mickiewicz University, Faculty of History, Poznań, 1995
OPEN ACCESS

