Obraz Bałkanów w „Kronice” Euzebiusza z Cezarei

Abstrakt

W artykule przeanalizowano sposób przedstawienia Bałkanów w Kronice Euzebiusza z Cezarei, jednym z najważniejszych dzieł historiografii wczesnochrześcijańskiej. Autorka wskazuje, że region bałkański zajmuje w dziele Euzebiusza miejsce marginalne – spośród ponad 1200 wpisów tylko około dwudziestu odnosi się do Bałkanów, najczęściej pośrednio. Celem artykułu jest rekonstrukcja obrazu Bałkanów w narracji Euzebiusza i analiza funkcji, jakie pełniły wzmianki o Trakach, Ilirach czy Macedonii. Autorka stosuje metodę analizy źródłowej i porównawczej, zestawiając wpisy z Kroniki z tradycją grecką i bizantyńską. W artykule wykazano, że Euzebiusz postrzegał Bałkany głównie poprzez pryzmat mitologii, historii politycznej oraz idei thalassokracji, a informacje o regionie służyły budowie uniwersalnej wizji dziejów. Rezultaty analizy wskazują, że mimo niewielkiej liczby odniesień Bałkany odgrywały ważną rolę jako element narracji o ciągłości cywilizacji śródziemnomorskiej i imperialnym porządku świata.