Rola mniejszości etnicznych w gospodarce Chorwacji do 1945 roku

Abstrakt

W artykle przeanalizowano znaczenie mniejszości etnicznych dla rozwoju gospodarczego Chorwacji od XVIII wieku do zakończenia II wojny światowej. Celem pracy jest ukazanie wpływu migracji oraz wieloetnicznego charakteru kraju na rozwój handlu, przemysłu, finansów i infrastruktury. Autorka zastosowała metodę historyczno-gospodarczą, wykorzystując dane statystyczne, opracowania historyczne i przykłady działalności poszczególnych grup narodowych. Jak wynika z przeprowadzonych badań położenie Chorwacji na ważnych szlakach komunikacyjnych sprzyjało napływowi Serbów, Niemców, Czechów, Słowaków, Żydów, Greków i Cincarów. Społeczności te odegrały istotną rolę w rozwoju przedsiębiorczości, bankowości, rzemiosła i handlu. Szczególne znaczenie miały porty Rijeka i Triest, które stały się ośrodkami aktywności gospodarczej oraz kontaktów międzynarodowych. Autorka podkreśla, że większość Chorwatów pozostawała związana z rolnictwem i administracją, natomiast kapitał oraz inicjatywy modernizacyjne często znajdowały się w rękach przedstawicieli mniejszości. We wnioskach wskazano, że rozwój gospodarczy Chorwacji był w znacznym stopniu rezultatem współpracy różnych grup etnicznych, a wielokulturowy charakter kraju sprzyjał procesom modernizacyjnym i integracji z europejską gospodarką.