Słowa kluczowe
bułgarskie odrodzenie narodowe
mniejszości narodowe
Turcy
państwowość
XIX wiek
Jak cytować
Abstrakt
W artykle przeanalizowano znaczenie mniejszości narodowych w procesie odbudowy państwowości oraz kształtowania nowoczesnego narodu bułgarskiego po wyzwoleniu spod panowania osmańskiego. Celem autora jest określenie miejsca Turków, Greków, Żydów, Ormian, Cyganów i innych społeczności w życiu Bułgarii w latach 1877–1914. Zastosowano metodę historyczną opartą na analizie danych statystycznych, materiałów urzędowych i literatury przedmiotu. Jak wynika z przeprowadzonych badań, pomimo znacznej emigracji ludności tureckiej po wojnie rosyjsko-tureckiej państwo bułgarskie zachowało wieloetniczny charakter. Poszczególne grupy uczestniczyły w życiu gospodarczym i społecznym kraju, choć ich pozycja była często ograniczana przez dominującą koncepcję narodu utożsamianego z prawosławiem i językiem bułgarskim. Autor omawia zmiany liczebności mniejszości oraz ich fznaczenie dla rozwoju państwa. We wnioskach wskazano, że proces odrodzenia Bułgarii był współtworzony nie tylko przez etnicznych Bułgarów, lecz również przez liczne społeczności mniejszościowe, które odegrały istotną rolę w życiu gospodarczym i społecznym kraju.
Bibliografia
Awramow I., Pogled kym istoriata na byłgarskite ewrei prez XIX wek, „Godisznik” 1987.
Byłgarski ałmanach, Sofia 1893–1911.
Dejiny československo-bulharských vztahů, red. F. Hejl, Praha 1980.
Dimitrow S., Pod tricwetno zname, „Trud”, 17.07.1990, s. 5.
Encikłopedia „Byłgaria”, t. 1, Sofia 1978, s. 428.
Genczew E., Byłgarsko wyzraždane, wyd. III, Sofia 1988.
Georgijew G., Oswobożdenieto i etnokułturnoto razwitie na byłgarskija narod 1877–1900, Sofia 1979.
Ireczek K., Byłgarski dnewnik 1879–1884, t. 1, Płowdiw 1930.
Jeż T.T., O Bulgaryi i Bułgarach, „Rola”, 27.01.1883, R. 1, nr 4.
Klejn Z., Polskie ślady w budowie nowożytnej Bułgarii 1877–1914, Łowicz 1999.
Kwaśniewski K., Mniejszość turecka i muzułmańska w Bułgarii, „Sprawy Narodowościowe. Seria Nowa” 1994, t. III, z. 1, s. 191–194.
Madżarow M.I., Iz wremeto na Iztoczna Rumelia, „Złatorog” 1942, nr 10, s. 469–480.
Maruszczak H., Byłgaria, Warszawa 1971.
Memiszew J., Byłgarskite turci w borbata sa ukrepwane na narodnodemokraticznata włast (1944–1948 g.), „Istoriczeski pregled” 1984, nr 4, s. 61–78.
Mijatew P., Konstantin Ireczek i byłgaro–czechosłowaszkiste kułturni otnoszenia (1878–1918 g.), „Istoriczeski pregled” 1974, nr 3.
Penew B., Polsko-byłgarski snoszenia [w:] Grabowski T.S., Iszkirow A., Milew N., Penew B., Połsza, Byłgaria i Sławjanstwoto, Sofia 1922, s. 90–104.
Shipchanov I., The Union of Eastern Rumelia with the Bulgarian Principality in 1885 and the Bulgarian Jews, „Annual” 1985, s. 49.
St. Clair S.G.B., Brophy C.A., A Residence in Bulgaria, London 1869.
Wasilew W., Predgowor [w:] Czechosłowaszki izwori za byłgarskata istoria, t. I: Izwori za byłgarskata istoria, XXIII, Sofia 1985, s. 13.
Zarew P., Byłgarsko wyzraždane, Sofia 1949.
Zidarowa Ł., Kułturno-proswetna i propagandna dejnost na Germania w Byłgaria (1900–1918) [w:] Byłgaro-germanski otnoszenia i wryzki, t. IV, Sofia 1989, s. 94–108.
Licencja
© by Adam Mickiewicz University, Faculty of History, Poznań, 2001
OPEN ACCESS