Abstrakt
Artykuł jest poświęcony analizie mitu Fedry i Hippolita oraz jego trwałej obecności w literaturze europejskiej. Problem badawczy dotyczy źródeł mitu, jego ewolucji oraz sposobów reinterpretacji w kolejnych epokach literackich. Celem pracy jest przedstawienie genezy mitu Fedry i Hippolita, wskazanie jego orientalnych oraz greckich źródeł, a także omówienie znaczenia tragedii Eurypidesa dla późniejszej tradycji literackiej. Autorka zastosowała metodę porównawczą i historycznoliteracką, analizując zarówno teksty antyczne, jak i współczesne koncepcje mitu. W artykule wykazano podobieństwa między historią Fedry i Hippolita a opowieściami o Józefie i żonie Putyfara, Bellerofoncie czy Fryksosie, podkreślając wspólny schemat tragicznego uczucia starszej kobiety do młodzieńca. Szczególną uwagę poświęcono tragediom Eurypidesa, który zachował tradycyjny schemat mitu i jednocześnie pogłębił psychologię postaci oraz dramatyzm konfliktów wewnętrznych bohaterów. Autorka wskazuje, że Eurypides zmodyfikował postać Fedry w drugiej wersji tragedii, dostosowując ją do oczekiwań ateńskiej publiczności. Rezultaty analizy wskazują, że trwałość mitu Fedry i Hippolita wynika z jego uniwersalnej problematyki moralnej i psychologicznej, która umożliwia jego wielokrotne reinterpretacje w literaturze różnych epok.
Bibliografia
Aristoteles, Poetica, 1449b21-1452a11 (rozdz. VI-IX), 1451b29, 1453a28.
Księga Rodzaju, 39, 7.
Eliade M., Sacrum, mit, historia, Warszawa 1970.
Graves R., Mity greckie, Warszawa 1968.
Hammer S., O wpływie tragedii Eurypidesa „Hippolytos” na poezję hellenistyczną, Poznań 1921.
Malinowski B., Szkice z teorii kultury, Warszawa 1958.
Mańkowski J., Mity i świat Eurypidesa, Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk 1975.
Pigoń S., Dramaturgia K.H. Rostworowskiego i jego „Kaligula”, Program Teatru im. J. Słowackiego w Krakowie, Kraków 1937.
Podbielski H., Mit kosmogoniczny w „Teogonii” Hezjoda, Lublin 1978.
Ricoeur P., Egzegeza i hermeneutyka. Rozprawy o metodzie, Warszawa 1975.
Szarmach M., Zaginione tragedie o Fedrze i Hipolicie oraz wybrane związane z nimi zagadnienia, „Meander” 1964, nr 12, s. 529–536.
Wesołowska E., Wszeteczne związki, „Meander” 1994, nr 5–6, s. 231–241.
Żygulski Z., Tragedie Seneki a dramat nowożytny do końca XVIII w., t. 1, Lwów 1939.
Licencja
© by Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Wydział Historii, Poznań, 1999
OPEN ACCESS
