Polityka Rosji wobec Greków w I połowie XIX w.
Okładka czasopisma Balcanica Posnaniensia Acta et studia, tom 9, rok 1999, tytuł Balcanica Posnaniensia. Acta et studia
PDF
BIBL

Słowa kluczowe

Rosja
Grecy
heterie
fanarioci
panslawizm
Imperium Osmańskie

Jak cytować

Giza, A. (1999). Polityka Rosji wobec Greków w I połowie XIX w. Balcanica Posnaniensia Acta Et Studia, (9/10), 177–186. https://doi.org/10.14746/bp.1999.9-10.14

Abstrakt

W artykule przeanalizowano politykę Imperium Rosyjskiego wobec Greków w pierwszej połowie XIX wieku, szczególnie w kontekście walk narodowowyzwoleńczych przeciw Imperium Osmańskiemu. Problem badawczy dotyczy relacji rosyjsko-greckich i rosyjskich koncepcji politycznych wobec kwestii greckiej oraz osłabienia Turcji. Celem pracy jest ukazanie politycznych, religijnych i ideologicznych podstaw rosyjskiego zainteresowania Grecją. Autor zastosował metodę historyczno-polityczną, analizując memoriały polityczne, dokumenty dyplomatyczne i poglądy rosyjskich elit politycznych. W artykule wykazano, że rosyjska polityka wobec Greków była niejednolita: część elit opowiadała się za utworzeniem niepodległego państwa greckiego, inni chcieli jedynie rozszerzenia rosyjskich wpływów w Imperium Osmańskim. Omówione zostały: działalność heterii, rola fanariotów i znaczenie idei „trzeciego Rzymu” w polityce rosyjskiej. Autor podkreśla, że sprawa grecka była istotnym elementem rosyjskiej ekspansji politycznej i religijnej na Bałkanach. Rezultaty analizy wskazują, że Rosja postrzegała Greków zarówno jako prawosławnych sojuszników, jak i narzędzie realizacji własnych celów geopolitycznych.

https://doi.org/10.14746/bp.1999.9-10.14
PDF
BIBL

Bibliografia

Połnoje sobranije zakonow Rossijskoj Impierii, Sankt–Pieterburg 1830, t. 4, nr 3128, s. 624–628.

Rostopczyn F. W., Zapiska grafa F. W. Rostopczyna o politiczeskich otnoszenijach Rossii w poslednije miesiacy Pawłowskogo carstwowanija, „Russkij Archiw” 1878, ks. 1, s. 103–110.

Bazylow L., Historia powszechna 1789–1918, Warszawa 1986.

Bazylow L., Historia Rosji, t. 1, Warszawa 1983.

Danilewskij N. J., Rossija i Jewropa. Wzgljad na kulturnyje i politiczeskije otnoszenija sławianskogo mira k giermano-romanskomu, Sankt-Pieterburg 1899.

Garlicka A., Bałkany a Europa w XIX i XX w. [w:] Dziesięć wieków Europy. Studia z dziejów kontynentu, Warszawa 1983, s. 364–412.

Giza A., Słowianofile rosyjscy wobec kryzysu bałkańskiego 1875–1878, Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk–Łódź 1982.

Leontiew K. N., Wizantinizm i Sławjanstwo, Moskwa 1876.

Leontiew K. N., Russkije, Grieki i Jugosłowianie. Opyt nacjonalnoj psichołogii, „Russkij Wiestnik” 1878, nr 2, s. 747–788.

Ljusić R., Kneżevina Srbija (1830–1839), Beograd 1986.

Stanislawskaja A. M., Rossija i Griecija w konce XVIII – naczale XIX wieka. Politika Rossii w Joaniczeskoj Respublikie 1798–1807, Moskwa 1976.

Szeremiet W. I., Turcija i Adrianopolskij mir 1829 g. Iz istorii wostocznogo woprosa, Moskwa 1976.

Skowronek J., Sprzymierzeńcy narodów bałkańskich, Warszawa 1983.

Tanty M., Bosfor i Dardanele w polityce mocarstw, Warszawa 1982.

Walicki A., W kręgu konserwatywnej utopii. Struktura i przemiany rosyjskiego słowianofilstwa, Warszawa 1964.

Żygariew S., Russkaja politika w wostocznom woprosie, t. 1, Moskwa 1896.